Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

"Η μοίρα σου Ελλάδα"


"Η μοίρα σου Ελλάδα"

του Στέφανου Δορμπαράκη

Φιλοσοφούσες κι έλεγες τίποτα δεν γνωρίζεις,
μα εχθρούς και φίλους έκανες, τον κόσμο να χωρίζεις.

Για την αλήθεια μίλησες, για την ψυχή τη θεία,
και κώνειο σου δώσανε, ποτήρι για θυσία.

Κι εσύ Διογένη Ρωμανέ σε χρόνια Βυζαντίου,
σε τύφλωσαν, σε σπάραξαν - είχες καρδιά θηρίου.

Έφτασαν χρόνοι δύσκολοι, ώρα του «Εικοσιένα»,
κι όλοι μιλούσανε βροντώς, Θεόδωρε για σένα.

Μάχες πολλές εκέρδισες σαν Έκτορας Ιλίου,
όμως το «φχαριστώ» τους φυλακή στο κάστρο του Ναυπλίου.

Στο ίδιο μέρος «χάθηκες» κι εσύ μέσα στο δρόμο,
όταν οι σφαίρες σ’ έσχισαν για την πατρίδα μόνο.

Το σήμερ’ απαράλλακτο ίδιοι οι χαρακτήρες,
ταλαίπωρη πατρίδα μας με κάλπικους σωτήρες.

Αγκομαχά ο Έλληνας δίχως Σωκράτης να ’ναι,
φίλε «καλέ μου άνθρωπε» κουράγιο πάντα κάνε.

Το ’χει η μοίρα σου, Ρωμιέ, να τρών’ τα σωθικά σου,
σου ’χώσαν τα μνημόνια κι άδεια τα όνειρά σου.

Πάντα εσύ Ελλάδα μου ήσουνα η χαμένη,
                           από παλιά ως σήμερα θα σ’ έχουν λαβωμένη.


Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Ἡ εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ (Κυριακή Ζ΄ Ματθαίου)


Ιωήλ Φραγκάκου
Μητροπολίτου Εδέσσης

«Ἐλέησον μς, υἱὲ Δαυίδ»
Πολλ θαύματα γιναν μ τν πίκληση τοῦ ὀνόματος το Χριστοῦ. Ὁ ἴδιος, ταν πήγαινε πρς τ πάθος Του, επε: «,τι ν ατήσητε ν τῷ ὀνόματί μου, τοτο ποιήσω» (ωάν. 14,13). πίσης, ταν ναλαμβανόταν στος ορανος κι διδε τς τελευταες ποθκες στος μαθητές Του, πάλι τος τόνισε: «ν τῷ ὀνόματί μου δαιμόνια κβαλοσι, γλώσσαις λαλήσουσι καινας...» (Μάρκ. 16,17). Μ τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησο θὰ ἔκαναν θαύματα οἱ Ἀπόστολοι. Πράγματι τσι γινε. Τν χωλ πο καθόταν ξω π’ τ Ναό, οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Ἰωάννης τν θεράπευσαν πικαλούμενοι τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησο Χριστο (Πράξ. 3,6). ς δομε μὲ ἁπλ λόγια τὸ ὄνομα το Κυρίου μας.

Τὸ ὄνομα το Κυρίου ησο
Σήμερα κούσαμε στ Εαγγέλιο τος δύο τυφλος νὰ ἐπικαλονται τὸ ὄνομα το Κυρίου κα ν ζητον π’ Ατν ν τος λεήσει (Ματθ. 9,27). Ὁ ἱερς Χρυσόστομος λέγει πς δν πγαν πλς ν συναντήσουν τ Χριστό, «λλ μεγάλα βοντες κα οδν τερον ἢ ἔλεον προβαλλόμενοι», δηλαδ φώναζαν πολ δυνατά, τὸ ὄνομα το Χριστο κα τίποτε λλο δ ζητοσαν παρ νὰ ἐπιδείξει λεος σ’ ατος ὁ Ἰησος. Τ γλυκύτατο νομα το Χριστο δν εναι νθρώπινο, λλ θεο κα οράνιο. Δ δόθηκε στ Χριστὸ ἀπὸ ἀνθρώπους, λλ’ π’ τν οράνιο Πατέρα Του (Ματθ. 1,21). Εναι τ γλυκ μελέτημα το νο, τς γλώσσας κα τς καρδις τοῦ ἀνθρώπου.

Κυριακή 23 Ιουλίου: Αποστολικό και Ευαγγελικό Ανάγνωσμα (πρωτότυπο κείμενο και νεοελληνική απόδοση)


Επιμέλεια:
+ Ελευθερίου Ν. Χρυσοχόου
Πρωτοπρεσβυτέρου
του Οικουμενικού Θρόνου

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ εἶναι φῶς τοῦ κόσμου


Ιωήλ Φραγκάκου
Μητροπολίτου Εδέσσης

κκλησία μας σήμερα γιορτάζει τος Πατέρες πο λαβαν μέρος στν τετάρτη Οκουμενικ Σύνοδο, ποία σχολήθηκε κα ποφάνθηκε ριστικ γι τν νωση τν δύο φύσεων το Χριστο. Τ εαγγελικ νάγνωσμα πο διαβάζεται σήμερα στος Ναος εναι φιερωμένο σ’ ατος κα εναι π τν π το ρους μιλία το Κυρίου μας. Θεάνθρωπος νομάζει τος μαθητς Του φς το κόσμου. ς δομε πι ναλυτικ τ λόγια ατ το Χριστο.

Τ παράδειγμα το φωτς τί πονοε;

Κύριος χρησιμοποίησε γι τος μαθητς Του τ παράδειγμα το λατιο (Ματθ. 5,13) κα το φωτός. Τ παράδειγμα το φωτς εναι τ ψηλότερο. ταν λέγει πς πόλη πο εναι πάνω στ βουνό, δν μπορε ν κρυφτε, θέλει ν τος τονίσει «κρίβειαν το βίου, καθαρ ζωή», λέγει Χρυσόστομος. Τος διαπαιδαγωγε ν εναι ναγώνιοι στ ζωή τους, ν χουν στραφε τ μάτια λων τν νθρώπων πάνω τους κα ν γωνίζονται νώπιον λης τς οκουμένης.

Χριστς ναψε τ φς τς χάριτός Του μέσα μας. δική μας προσπάθεια εναι ν διατηρήσουμε τ φς ατ σβεστο. λαμπρότητα τς ζως μας χει πίδραση στος λλους. πόλυτο φς εναι Χριστς πο μάλιστα επε γι τν αυτό Του, πς εναι “τ φς το κόσμου” (ω. 8,12). Φς κα φωστρες εναι μ σχετικ ννοια κα ο πιστο κα ο γιοι. πόστολος Παλος γράφει: “διότι κάποτε σασταν στ σκοτάδι, τώρα μως πο πιστεύετε στν Κύριο, εστε στ φς· ν ζετε λοιπν σν νθρωποι πο νήκουν στ φς.” (φ. 5,8). διος θ πε σ λλη του πιστολ γι τος πιστος πς εναι “σν λαμπερ στέρια στν κόσμο, μένοντας σταθερο στ εαγγέλιο πο δίνει ζω” (Φιλιπ. 2,15-16).