Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Κυριακή A΄ Λουκά: Αποστολικό Ανάγνωσμα


του Ιωάννη Καραβιδόπουλου,
Ομότ.Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.,
για το Amen.gr


Τό ποστολικό νάγνωσμα τς Κυριακς, πό τήν Β΄ πρός Κορινθίους πιστολή το π. Παύλου, εναι σέ νεοελληνική μετάφραση τό κόλουθο:

«δελφοί, μπορε νά πάρχουν στόν διο τόπο ναός το Θεο καί ναός τν εδώλων; σες εστε ναός το ληθινο Θεο, πως διος επε: Θά κατοικήσω νάμεσά τους καί θά πορεύομαι μαζί τους. Θά εμαι Θεός τους, κι ατοί θά εναι λαός μου. Γι' ατό λέει Κύριος: Φύγετε μακριά π' ατούς καί ξεχωρίστε. Μήν γγίζετε κάθαρτο πράγμα, κι γώ θά σς δεχτ. Θά εμαι γιά σς Πατέρας, κι σες θά εστε γιοί καί θυγατέρες μου, λέει κόμα παντοκράτορας Κύριος. φο λοιπόν, γαπητοί μου, χουμε ατές τίς ποσχέσεις, ς καθαρίσουμε τούς αυτούς μας πό καθετί πού μολύνει τό σμα καί τήν ψυχή. ς ζήσουμε μία για ζωή μέ φόβο Θεο» (Β΄ Κορ. 6,16-17,1).

Τά λόγια ατά πευθύνονται στούς χριστιανούς τς Κορίνθου, γιά τούς ποίους χριστιανική διότητα συνοδευόταν πό ρισμένες βασικές θυσίες μέσα στήν κοινωνία τς ποχς. Δέν ταν π.χ. ατονόητο τι μποροσε κανείς νά σπασθε τόν Χριστιανισμό καί παράλληλα νά ξακολουθε νά μετέχει στήν κοινωνική ζωή τς πόλης του, νά προάγεται παγγελματικά, χωρίς χριστιανική διότητά του νά το στέκεται μπόδιο. πειτα, πρχαν καί τά λεγόμενα «εδωλόθυτα», πολείμματα δηλαδή κρεάτων πό ζα θυσιασμένα στούς εδωλολατρικούς θεούς πού προσφερόταν σέ συνεστίαση. ταν δυνατό νά λάβει μέρος χριστιανός σέ μία τέτοια κδήλωση; λλά καί ταν εκολο νά ρνηθε τή συμμετοχή του στούς συγγενες φίλους πο τόν καλοσαν; Κι ν προσκαλν ταν ργοδότης του, ταν τόσο ατονόητο γιά τόν νέο χριστιανό νά ρνηθε θέτοντας σέ κίνδυνο τή θέση του; Τό πρόβλημα σέ μς σήμερα φαίνεται λιγότερο ξύ, τότε μως ταν να καυτό παρξιακό καί πρακτικό πρόβλημα.


πάντηση το Παύλου εναι αστηρή: πως τό φς δέν χει καμιά σχέση μέ τό σκοτάδι, τσι καί χριστιανικός Θεός δέν χει μέ τά εδωλα. λήθεια δέν μπορε νά συνυπάρχει μέ τό ψέμα. κείνη δηγε στή ζωή, ατό στόν θάνατο. Τά συμβίβαστα δέν συνταιριάζονται παρά μέ ζημία πάντοτε γιά τίς συνειδήσεις. Καί μως πολλές φορές, δίως σήμερα, φιμώνεται βαθύτερη διαμαρτυρία τς συνειδήσεως, κι συμβιβασμός γίνεται ατονόητη πραγματικότητα γιά τήν ποία κανείς δέν νησυχε. Θυσιάζονται δανικά καί δεολογίες γιά τήν πίτευξη οκονομικς καί παγγελματικς νόδου, γιά τήν ξασφάλιση μις κοινωνικς θέσης, γιά τήν τακτοποίηση γενικά μέσα στή ζωή. σο κι ν δέν εναι ρεστό νά τό μολογομε, συμβιβασμός μέ τίς διάφορες καταστάσεις τς ζως παρατηρεται σέ μεγάλη κλίμακα, πολλές φορές μάλιστα εναι καί ναπόφευκτος. Κι ς μή νομίσει κανείς τι ατό γίνεται πάντοτε συνειδητά καί σχεδιασμένα. Μπορε νά παρεκκλίνει κανείς σέ μία γεμάτη συμβιβασμούς συμπεριφορά χωρίς νά τό καταλάβει, νεπαίσθητα, μέ εσεβ καμιά φορ προσχήματα. συνήθεια στόν χριστιανισμό πάρχει κίνδυνος νά μεταφέρει τόν χριστιανό πό τήν οσία στόν τύπο, πό τό πνεμα τς γάπης στό γράμμα το Νόμου. Πάνω μως πό τή συνήθεια βρίσκεται συνειδητή συμπεριφορά, λοκληρωτική προσκόλληση στόν Θεό μακριά πό συμβιβασμούς καί ψεύτικη κανοποίηση τς συνειδήσεως, μακριά πό προσκόλληση σέ εδωλα.


Τό μήνυμα το Παύλου πρός τούς Κορινθίους ποτελε μία φυπνιστική φωνή πρός τόν χριστιανό κάθε ποχς, φωνή ναντίον το εκολου συμβιβασμο, τς «δίψυχης» συμπεριφορς, τς παράδεκτης προσαρμοστικότητας. πιστός δέν ζε βέβαια κτός τόπου καί χρόνου, καί δέν μπορε νά εναι νεπηρέαστος πό τίς λκυστικές δυνάμεις τς ζως. ς ναός μως το ζωντανο Θεο δέν πρέπει νά πιτρέψει στόν αυτό του τή φθορά καί τή συμμετοχή του σέ ναούς εδώλων. ζωή του εναι μία πάλη σκληρή καί συνεχής, νας γώνας ναντίον τν ντιθέτων πρός τά δανικά το δυνάμεων. λλά συγχρόνως καί γώνας ναντίον το διου το αυτο του, πού χωρίς νά τό καταλάβει, μέ ελογες δικαιολογίες καί μέ φαινομενικά ρθές καί λογικές νέργειες προσαρμόζει τόν Χριστιανισμό στά μέτρα του, δημιουργώντας μία πιφανειακή κανοποίηση τς συνειδήσεώς του. φυπνιστική φωνή το Παύλου συνίσταται στό ξεσκέπασμα το αυτο μας, στήν τοποθέτησή του μπροστά στήν λήθεια το Εαγγελίου, ποία μέ κανένα τρόπο δέν μπορε νά συνυπάρχει μέ τό ψέμα τς κοινωνικς συμβατικότητας, μέ τήν ποκρισία καί τόν συμβιβασμό. λήθεια εναι δυνηρή, λλά πό τήν δύνη γεννιέται ζωή, ζωή πού δέν χαρακτηρίζεται πό τόν φόβο το βιολογικο τερματισμο της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου