Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

Anthony Bloom: Νηστεία και συγχώρεση


Αντωνίου του Σουρόζ (Anthony Bloom)
19 Φεβρουαρίου, 1996


Σήμερα δύο θέματα κυριαρχον στ ερά ναγνώσματα. πόστολος Παλος μιλάει γι τν νηστεία κα Κύριος γι τν συγχώρεση· κα πόστολος Παλος πιμένει στ γεγονς τι νηστεία δν συνίσταται πλ στ ν στερε κάποιος τν αυτό του π τ να τ λλο φαγητό, οτε ν τηρεται αστηρά, μ πακοή, μ λατρεία· ν μς δίνει φορμή ν περηφανευόμαστε, ν εμαστε κανοποιημένοι κα σφαλες, πειδ σκοπς τς νηστείας δν εναι ν στερήσει τ σμα μας π να εδος φαγητο περισσότερο π να λλο, λλ σκοπς τς νηστείας εναι ν πιτύχουμε τν κυριαρχία στ σμα μας κα ν τ κάνουμε τέλειο ργανο το πνεύματος. Τν περισσότερο καιρό, εμαστε πηρέτες το σώματος, γοητευόμαστε π λες τς ασθήσεις μας π τν μία τν λλη πόλαυση, λλ π μιν πόλαυση πο πηγαίνει πολ πέρα π τν γνότητα πο προσδοκ π μς Θεός.

Κι τσι περίοδος τς νηστείας μς προσφέρει τν χρόνο πο δν μπορομε ν πομε τι θ βασανίσουμε τ σμα μας, τι θ περιορίσουμε τν αυτό μας σ λικ πράγματα, λλ τν χρόνο πο θ γίνουμε ξαν κύριοι το σώματος μας, κάνοντάς το να τέλειο ργανο. Μο ρχεται στ νο τρόπος πο κουρδίζουμε να μουσικ ργανο· ατ εναι κα σημασία τς νηστείας, ν κατακτήσουμε τ δύναμη χι μόνο ν προστάζουμε τ σμα μας, λλ πίσης ν το δώσουμε τ δυνατότητα ν’ νταποκριθε σ λες τς παιτήσεις το πνεύματος.

ς εσέλθουμε λοιπν στν περίοδο τς νηστείας χοντας ατ κατ νο, χι μετρώντας τ νηστεία μ τ τ κα τ πόσο τρμε, λλ μ μέτρο τ ποτέλεσμα πο χει στ ζωή μας, κατ πόσο νηστεία μς λευθερώνει, κατ πόσο γινόμαστε πηρέτες της.

ν νηστεύουμε ς μν εμαστε περήφανοι γι’ ατό, πειδή μς ποδεικνύει πλ τι σως περισσότερο σ σχέση μ να λλο πρόσωπο χρειαζόμαστε περισσότερα πράγματα γι ν κατακτήσουμε κάτι στν φύση μας. Κα άν γύρω μας ο λλοι νθρωποι δν νηστεύουν ς μν τος κατακρίνουμε, πειδ Θες χει δεχθε κείνους σο κα τος λλους, πειδ κοιτάζει τν καρδι το νθρώπου.

Κι πειτα πάρχει τ ζήτημα τς συγχώρεσης γι τ ποο θ π σύντομα κάτι. Σκεφτόμαστε πάντα τι συγχώρεση εναι τρόπος πο θ μπορομε ν πομε σ’ να πρόσωπο πο μς χει προσβάλλει, πο μς χει πληγώσει, πο μς χει ταπεινώσει, τι τ παρελθν εναι παρελθν κα τι δν πρέπει ν κρατμε πι κακία πέναντι του. λλ βαθύτερη σημασία τς συγχώρεσης εναι ν μπορομε ν πομε σ’ να πρόσωπο: ς μν μετατρέψουμε τ παρελθν σ’ να καταστροφικ παρόν, φησέ με ν σ’ μπιστευτ, ν κάνω κάτι πο ν δείχνει τν πίστη μου σ σένα, ἐὰν σ συγχωρήσω, σημαίνει γι μένα τι στ δικά μου μάτια δν εσαι χαμένος, τι στ δικά μου μάτια πάρχει σ σένα να μέλλον μορφις κα λήθειας.

λλ ατ φορ πίσης κα μς. Διεστραμμένα, σκεφτόμαστε πολ συχν ν συγχωρήσουμε τος λλους, λλ δν σκεφτόμαστε ρκετ τν νάγκη πο χουμε, κάθε νας π μς προσωπικά, ν μς συγχωρον ο λλοι νθρωποι. πομένουν λίγες ρες πρν τν Λειτουργία κα τν κολουθία τς Συγγνώμης πόψε, ς προβληματιστομε κα ς προσπαθήσουμε ν θυμηθομε, χι τς προσβολς πο χουμε ποφέρει, λλ τν πόνο πο χουμε προκαλέσει. Κα ν μ τν να τν λλο τρόπο χουμε πληγώσει κάποιον γι μικρ πι σπουδαα πράγματα, ς βιαστομε πρν ν εσέλθουμε στν περίοδο τς Σαρακοστς αριο τ πρωί, ς βιαστομε ν ζητήσουμε συγχώρεση, ν’ κούσουμε κάποιον ν μς λέει: πέρα π’ ,τι χει συμβε πιστεύω σ σένα, σ’ μπιστεύομαι, λπίζω σ σένα κα θ περιμένω τ πάντα π σένα. Κα τότε μπορομε μαζ ν διανύσουμε τν Σαρακοστή, βοηθώντας νας τν λλο ν γίνουμε ατ πο καλούμαστε ν εμαστε – ν γίνουμε μαθητς το Χριστο, κολουθώντας Τον βμα – βμα πρς τν Γολγοθ, κα πέρα π τν Γολγοθ πρς τν νάσταση. μήν.



πόδοση Κειμένου: www.agiazoni.gr


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου