Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Ο Θεός ζητάει ὁλόκληρο τὸν ἄνθρωπο κι ὄχι μόνο μερικὲς ἀρετές του ή μερικὴ τήρηση τῶν ἐντολῶν του.


Καραβιδόπουλος ωάννης
Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου

Εναι συμπαθς περίπτωση το ουδαίου ρχοντα πο χοντας τηρήσει π τ νεότητά του λες τς ντολς το Μωσαϊκο Νόμου ρωτάει τν ησο, τί το μένει κόμη ν κάνει γι ν ξασφαλίσει τν αωνιότητα. Κα ησος, γνωρίζοντας πολ καλ τί κρατ συνήθως τν νθρωπο γερ δεμένο στ γ, το παντ: « να σο λείπει κόμη, πούλησε τν περιουσία σου κα δσε τ χρήματα στος φτωχούς· τσι θ χεις θησαυρος στν ορανό, κι λα ν μ κολουθήσεις στ δύσκολο δρόμο το σταυρο».

Δν χωράει μφιβολία τι ουδαος ατς ρχοντας ταν εσεβς νθρωπος, φ’ σον τηροσε τ Νόμο κι εχε μέσα του τν πιθυμία τς τελειότητας. Νόμος μως τς Π. Διαθήκης καταλήγει, λοκληρώνεται κα κορυφώνεται στ Χριστό, ποος ποκαλύπτει τν πόλυτη παίτηση το Θεο πρς τν νθρωπο. Κι παίτηση ατ δν συνίσταται μόνο στν τήρηση τν βασικν ντολν λλ στν πλήρη ποδέσμευση το λου νθρώπου π ,τι τν κρατ κολλημένο στ χμα φ’ νς κα στ λοκληρωτικ δέσιμό του στ Θεό, φ’ τέρου. στάση το πλούσιου ατο ουδαίου πο λυπήθηκε βαθύτατα γι τν πόδειξη το ησο κα φυγε μ μπορώντας ν τν κολουθήσει, δείχνει πόσο δύσκολο εναι ν δοθε κανες λοκληρωτικ στ Θεό. Κι κόμη μαρτυρε πόσο εκολο εναι ν δημιουργε μι ψεύτικη κανοποίηση μέσα στν συνείδηση το νθρώπου, κανοποίηση πο προέρχεται π τν τήρηση ρισμένων, στω βασικν ντολν.

Πιστεύει κανες πολ γρήγορα τι ξόφλησε τος λογαριασμούς του μ τ Θε μ τ ν τηρήσει μερικς τυπικς διατάξεις, μ τ ν κολουθήσει κανονικ λες τς νηστεες, μ τ ν κκλησιάζεται πυκνά, μ τ ν μν εναι παραβάτης τν βασικν ντολν. Σ μι κρίσιμη μως στιγμ τς ζως του πο καλεται ν διαλέξει νάμεσα στ Θε κα στ χρήματά του, νάμεσα στ Θε κα στν κοινωνικ παγγελματικ θέση του, νάμεσα στ Θε κα στος πίγειους δεσμούς του, δν θυσιάζει τίποτε π’ λα ατ γι τ Θεό, ποδείχνοντας τσι τι θρησκευτικότητά του καλύπτει να μόνο μέρος τς ζως του, ατ πο φαίνεται ξωτερικά, κι χι τ σύνολό της, κι χι λο τ βάθος της· τι συνίσταται στν νώδυνη τήρηση ντολν κι χι στν δυνηρ ποταγ το λου νθρώπου στν πόλυτη παίτηση το Θεο.

ησος δν κατηγορε τν εσεβ συνομιλητή του γι ,τι κανε, λλ γι ,τι παρέλειψε ν κάνει· δν τν κατακρίνει γι τς ρετές του, λλ γιατί βλέπει τι ατς δν ντάσσονται στ λοκληρωτικ δόσιμό του στ Θε κι εναι μεμονωμένες κδηλώσεις τς ζως του, ν κα- κατ πάντα- σωστς κα ξιέπαινες. Βλέπει κόμη τι θρησκευτικότητά του δν συνδέεται μεσα μ τ ζω του μέσα στν κοινωνία· τι δρόμος πο τν φέρνει στ Θε δν περνάει μέσα π τν κοινωνία τν δελφν κα δν διασταυρώνεται μ τος δρόμους τν συνανθρώπων του. Εναι νας μονόδρομος πο ξασφαλίζει τν κανοποίηση μέσα στ συνείδησή του, χι μως κα τν κανοποίηση το Θεο ποος δν δέχεται συμβιβασμούς, ποκρισίες κα ψευτιές.

Στν περικοπ μς πογραμμίζονται τρες κυρίως λήθειες:

1) Θεός, πως ποκαλύπτεται στν νθρωπότητα δι το ησο Χριστο, χει πόλυτη παίτηση π’ λους, χωρς συμβιβασμος κα μονόπλευρες κδηλώσεις· ζητάει λόκληρο τν νθρωπο κι χι μόνο μερικς θρησκευτικς κδηλώσεις, μερικς ρετές του, μερικ τήρηση τν ντολν του.

2) κενο πο μποδίζει τ λοκληρωτικ δόσιμο το νθρώπου εναι προσκόλληση στν πίγειο θησαυρισμό.


3) Ατ πο φαίνεται δύσκολο γι τν νθρωπο, ν εναι δηλ. χι μερικ λλ λοκληρωτικ δοσμένος στ Θεό, γίνεται εκολο μ τ χάρη το Θεο, μ τ βίωση κα ποδοχ ατς τς χάρης μέσα στν κκλησία. Ἐὰν «τ δύνατα γι τος νθρώπους εναι δυνατ γι τ Θεό», τότε ς μ νομίσει κανες τι λοκληρωτικ ποταγ το νθρώπου στ Θε εναι πράγμα κατόρθωτο κα πραγματοποίητο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου