Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

+ Κοζάνης Διονύσιος: Κυριακή του Ζακχαίου


+ Διονύσιος Ψαριανός
Μητροπολίτης Σερβίων καί Κοζάνης

23 ανουαρίου 1966

γαπητο χριστιανοί,

Πολλς φορς μιλήσαμε κα επαμε γι τ μετάνοια. Σήμερα χουμε τν εκαιρία ν ξαναμιλήσουμε κα ν πομε πάλι γι τ διο πράγμα. Κα τν εκαιρία ατή μς τν δίνει ρχιτελώνης Ζακχαος. Ατς ρχιτελώνης μς μαθαίνει πς μετάνοιά μας πρέπει ν εναι μπρακτη. ς κούσουμε μως πρτα τ σημεριν Εαγγέλιο στ δική μας πλ γλώσσα.

κενο τν καιρ περνοσε ησος μέσ' π τν εριχώ. Κα ν νας νθρωπος πο τν λεγαν Ζακχαο κι ατς ταν ρχιτελώνης κα σν ρχιτελώνης ταν πλούσιος. Κα ζητοσε ν δ τν ησο ποις εναι κα δ μποροσε, ξαιτίας το κόσμου κα λόγω πο ταν μικρόσωμος. τρεξε λοιπν μπροστ κι νέβηκε σ μι συκομουρι γι ν τν δ, γιατί π κε θ περνοσε. Κα μόλις λθε σ κενο τ μέρος, σήκωσε τ μάτια του ησος κα τν εδε κα το επε· Ζακχαε, κατέβα γρήγορα, γιατί σήμερα πρέπει ν μείνω στ σπίτι σου. Κι Ζακχαος κατέβηκε μέσως κα ποδέχθηκε τν ησο μ χαρά. λοι τότε πο τ εδαν τοτο γόγγυζαν κι λεγαν πς μπκε ν φιλοξενηθ στ σπίτι νς μαρτωλο νθρώπου. Ζακχαος μως στάθηκε μπροστ στν ησο κα το επε· Ν τ μισ π τ πάρχοντά μου, Κύριε, τ δίνω στος φτωχούς· κι ν τύχη κι κλεψα κανενός, το τ δίνω πίσω τετραπλάσιο. Τότε το επε ησος· Σήμερα γινε σωτηρία σ τοτο τ σπίτι, γιατί κι ατς εναι παιδ το βραάμ. Γιατί υἱὸς το νθρώπου λθε γι ν ψάξη ν βρ κα ν σώση τος χαμένους.

Ατς ρχιτελώνης, γαπητοί μου δελφοί, εναι τ παράδειγμα κάθε μαρτωλο πο ξεκινάει ν βρ τ σωτηρία του. Κι ποιος θέλει ν βρ τ σωτηρία του, να δρόμο κολουθάει, τν μπρακτη μετάνοια. Κα τν κολουθάει μέσως, χωρς ναβολς κα χωρς ν λογαριάζη μπόδια. Ζακχαος θελε κι πιθυμοσε ν δ τν ησο Χριστό, μ κόσμος ταν πολς κι ατς ταν μικρόσωμος. Μηχανεύθηκε τότε κα βρκε τρόπο ν τν δ. Δν φοβήθηκε ν μ γελάσουν μαζί του, δν λογαρίασε τν λικία του κα τ θέση του, μόνο τρεξε κι νέβηκε στ δένδρο. καλ πιθυμία μέσα του νικοσε κάθε ξωτερικ δυσκολία κα κάθε μπόδιο

ραγε, χριστιανοί μου, κι μες πο εμαστε μαρτωλοί, χουμε τν πιθυμία ν δομε τ Σωτήρα μας; Σν κα τότε, περνάει νάμεσά μας· ραγε σπεύδουμε ν τν δομε κα ν τν γνωρίσουμε μήπως κι ταν περνάη μπρός μας, δν τν προσέχουμε; Μ εν' λήθεια πς πολλο π τος χριστιανος ν' μαρτήσουνε δν ντρέπονται, μ ν μετανοήσουνε ντρέπονται. Δν φοβονται τν μαρτία κα φοβονται τ σωτηρία. Ντρέπονται κα φοβονται ν τος δον ο νθρωποι πς χουν φιλία μ τ Χριστό. Εναι πολλο πο ντρέπονται κα φοβονται ν πνε στν κκλησία, ν ξομολογηθονε, ν κοινωνήσουνε, ν κάμουν τ σταυρό τους. κενο πο προσέχουν εναι τί θ π κόσμος· κανονίζουνε τ βίο τους σύμφωνα μ τν κρίση το κόσμου κα χάνουνε τ σωτηρία τους γι χάρη το κόσμου.


ρχιτελώνης Ζακχαος δν τ πρόσεξε ατ· πρόσεξε μόνο στν καλή του πιθυμία ν δ τν ησο Χριστό. Κα βρκε τρόπο κα τς δυσκολίες ν νικήση κα τ σωτήρα του ν δ. Εναι τ πρτο βμα τοτο τς μπρακτης μετάνοιας κι ς τ προσέξουνε σοι λένε πς τάχα μετανοονε κα μένουνε μόνο στ λόγο. Θέλω, λένε, θέλω τ σωτηρία μου, μ εναι πολλ μπόδια· εναι τ πάγγελμά μου, εναι κοινωνική μου θέση, εναι λικία μου, εναι ο περιστάσεις, εναι κοιν γνώμη. λα εναι, χριστιανοί μου, κα μόνο ληθινς πόθος γι τ σωτηρία δν εναι. τσι πολλο δν κάνουν μήτε τ πρτο βμα στν μπρακτη μετάνοια.

μπρακτη μετάνοια, γαπητοί μου δελφοί, ταν κάμη τ πρτο βμα, πο εναι συνάντηση κι γνωριμία μ τ Θεό, στερα προχωρε σ' να δεύτερο μεγάλο βμα, στ συνάντηση κα τ συμφιλίωση μ τος νθρώπους. Κάμποσοι λένε πς τ 'χουν καλ μ τ Θεό, μ βλέπουμε πς δν τ 'χουν καλ μ τος νθρώπους κα τος καταλαβαίνουμε πς εναι ψετες κα ποκριτές. Γιατί, λέγει Εαγγελιστής, πς μπορε ν' γαπς τ Θε πο δν τν βλέπεις, ταν δν γαπς τν δελφό σου, πο εναι μπρς στ μάτια σου; Εναι κι λλοι πο λένε πς γαπονε τάχα τος νθρώπους κα δν τος μέλει γι τ Θε· δν τν εδανε κα δν τν ξέρουν τ Θεό, δν τν χρειάζονται γι σωτήρα κα δν τν φοβονται γι κριτή. Κι ατο ψετες εναι κα ποκριτές. Γιατί ποιος δν ξέρει τ Θε μήτε τν νθρωπο γνωρίζει κι ποιος δ συναντήθηκε μέσα του μ τ Θε μήτε κα τος νθρώπους συναντάει γύρω του.

ρχιτελώνης Ζακχαος, ταν εδε κα γνώρισε τν ησο Χριστό, στερα προχώρησε στος νθρώπους· καμε τ δεύτερο βμα στ δρόμο γι τ σωτηρία του. μπρακτη μετάνοιά του εναι τύπος κα πογραμμς γι κάθε μαρτωλό, πο ξεκινάει γι ν σωθ κα πο πραγματικ κι ληθιν μετανοε. λλις μετάνοια εναι νας μπαιγμς πρς τ Θε κα μι ψευτι γι τος νθρώπους· τάχα πς λυπόμαστε γι τν σέβεια κα γι τν δικία μας, τάχα πς μετανοομε γι τς πράξεις μας κα γι τ βίο μας κα μένουμε πάντα ο διοι, μετανόητοι κι διόρθωτοι.

Θες γι τν παρακο τν Πρωτοπλάστων κα τν μαρτία το κόσμου, μι κι κόσμος δν εχε τί ν δώση, δωκε τν υἱὸ Του τ μονογεν κα σ γι τν μαρτία σου κα γι τν δικία σου δίνεις μόνο λόγια; Θες τ δικο δν τ θέλει μ κανέναν τρόπο, γι' ατ ποιος κλεψε, ποιος φαγε τν ξένο κόπο, ποιος δάνεισε κα πρε τ σπίτι το δελφο του, ποιος ζύγισε ξύγγικα, ποιος καταπάτησε τ ξένο χωράφι, ποιος πρε χρήματα τς κκλησίας, λοι σοι κάμανε δικία κα λένε πς μετανοονε, ν κάμουν μπρακτη μετάνοια· ν πάψουνε ν' δικον κα ν δώσουνε πίσω τ ξένα. Γιατί λλις μετάνοιά τους εναι ψεύτικη κα δν τ δέχεται Θεός.

γαπητο χριστιανοί,

Χριστς λθε γι ν βρ κα ν σώση τος μαρτωλούς. Βρίσκει πάντα κείνους πο ζητονε ν τν βρον κα σώζει κείνους πο δείχνουν μπρακτη μετάνοια. μποτε κι μες ν 'μαστε π' ατούς, γι ν' κούσουμε στν ψυχή μας τν παρήγορο κενο λόγο· Σήμερα γινε σωτηρία σ τοτο τ σπίτι. μήν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου