Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Anthony Bloom: Γαμήλια Γιορτή (Κυριακή ΙΑ΄ Λουκά)


+ Αντώνιος Μητροπολίτης Σουρόζ
Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh)
24 Δεκεμβρίου 1989

Πόσο συχν χουμε κούσει τν σημεριν παραβολ γι κείνους πο κλήθηκαν στ Γαμήλια Γιορτ το Βασιλι, κα ρνήθηκαν ν πνε. νας εχε ποκτήσει να κομμάτι γς· νόμιζε τι το νκε· στν πραγματικότητα ταν τόσο δεμένος πο δν μποροσε ν’ ποδεσμευτε π’ ατν· ταν φυλακισμένος σ’ ατ πο νόμιζε τι το νκε. Κα τ διο συμβαίνει μ ,τι νομίζουμε τι κατέχουμε· μς ρκε ν κρατμε στ χέρια μας τ πι σήμαντο πράγμα – κα ατ τ χέρι γίνεται ξένο πρς μς· δν μπορομε πλέον ν τ χρησιμοποιήσουμε, δν μπορομε ν χρησιμοποιήσουμε τ μπράτσο μας, λο τ σμα μας ξαρτται π ατ πο κατέχουμε φανταζόμαστε τι κατέχουμε: εμαστε δέσμιοί του.

λλοι νθρωποι ρνήθηκαν ν λθουν πειδ εχαν γοράσει πέντε ζευγάρια βόδια: πρεπε ν τ δοκιμάσουν, πρεπε ν τελειώσουν μι ργασία, εχαν πως νόμιζαν μιν ποστολ στ ζωή τους, γι τοτο τν λόγο δν εχαν χρόνο γι τιδήποτε πέρα π’ ,τι ποτελοσε τν προσωπική τους μέριμνα.

Κα τελευταος πο κλήθηκε ρνήθηκε ν πάει πειδ καρδιά του ταν γεμάτη π τ χαρ του, χοντας παντρευτε, πς θ μποροσε ν σχοληθε μ τν γάμο κάποιου λλου; ταν γεμάτος π τν δικ του χαρ - πς θ μποροσε ν συμμετέχει στ χαρ κάποιου λλου;

Κι τσι λοι τους ρνήθηκαν τ κάλεσμα.

Τοτη παραβολ δν μς φορ μεσα; καθένας μας κατέχει κάτι πο θεωρε τόσο σημαντικ πο εναι τοιμος ν γυρίσει τν πλάτη του στν Θε - να, στν Θε: δν πάρχει χρόνος γι προσευχή, γι λατρεία. Τν δια ρα πορρίπτουμε λλους νθρώπους πο μς χρειάζονται, πειδ εμαστε πασχολημένοι μ τς δουλεις μας;

Κα πόσο συχν συμβαινει ν εμαστε γεμάτοι π χαρ λύπη - λλ νήκουν σ’ μς, τ χουμε κλείσει στην καρδιά μας, δν χουμε χρόνο γι τν λύπη τν χαρ κάποιου λλου.

λλ τότε, τ θ πρέπει ν κάνουμε; Κάθε Κυριακ στν Θεία Λειτουργία κομε, «πσαν τν βιοτικ ποθώμεθα μέριμναν»· σημαίνει τι πρέπει ν ρνηθομε τν γ που ζομε, τς μέριμνές μας, τς χαρές κα τς λύπες πο ρχονται στν δρόμο μας; χι!

λλ πάρχει σως μία πάντηση σ’ ατ τ ρώτημα στς γραμμς πο προηγονται τς Εαγγελικς περικοπς στ ποστολικ νάγνωσμα πο κούσαμε σήμερα, πο μς λέει: ναστηθήκατε μ τν Χριστό; Βρίσκεστε κε πο βρίσκεται; Εναι ζωή σας κρυμμένη μαζ μ τν Χριστ ες τν Θεό; Τ σημαίνει πραγματικ ατ γι μς; Σημαίνει τι ν εμαστε νεκρο μ τν θάνατο το Χριστο στ κάθε τι πο καταστρέφει τν γάπη, τν συμπόνοια, στ κάθε τι πο χει σν κέντρο του τν γωισμό, πο εναι γάπη γι τν αυτό μας, πο δν φήνει χρο γι κανέναν παρ γι τν αυτό μας - ἐὰν εμαστε νεκρο γι λα ατ, κα χουμε ποδεχτε τν ζω μ τος ρους το Χριστο, τοιμοι ν ζήσουμε γι τος λλους, γι τν Χριστ, ν ζήσουμε γι τν χαρ κα τν ζω κείνων πο βρίσκονται γύρω μας – τότε χουμε ναστηθε μαζ μ τν Χριστό, κα ζωή μας εναι πραγματικ κρυμμένη μαζ μ τν Χριστ ες τν Θεό, βρίσκεται στ δια τ βάθη το Θεο κα τς θεϊκς γάπης! Κα τότε μπορομε ν γυρίσουμε πρς τν γ· τότε, ντ ν κατέχουμε μπορομε ν πηρετομε, ντ ν περισχύουμε μπορομε ν προσπαθομε ν γίνει δική μας γ λεύθερη, μέσα π μι πράξη γάπης, π μι πράξη ελάβειας, ν γίνει γ το Θεο, ν μπορε ν φέρει καρπος, χι σν ν βιάζεται π μς, σν ν νήκει σ μς μ τ βία, λλ προσφέροντάς μας τος καρπούς της μέσα π μι πράξη σωτήριας κα νταποδοτικς γάπης. Τ διο σχύει γι τ ργα μας· καλούμαστε ν διακονήσουμε, καλούμαστε ν φτιάξουμε μι ζω πο ν εναι γι λους πράξη νδιαφέροντος, γάπης, φροντίδας – τότε, ,τι κάνουμε γίνεται ργο το Θεο, ποκτάει νόημα κα δν μς χωρίζει π τν Θε.

Κι ν χαρ χει λθει στν καρδιά μας, εναι δρο το Θεο· ν θλίψη χει λθει στν καρδιά μας, μπορομε ν τν παρουσιάσουμε στν Θεό, γι ν γίνει να μέσα στ μυστήριο τς σωτηρίας!

ς προβληματιστομε πάνω σ’ ατό! ς παραμερίσουμε λες τς μέριμνες τούτης τς ζως, πο πάει ν πε ν εμαστε λεύθεροι κα χι φυλακισμένοι: Χριστς λθε ν μς λευθερώσει. Κα τότε γ κα μόχθος μας κα ο χαρές κα ο θλίψεις μας θ γίνουν κομμάτι τς Βασιλείας το Θεο. Τότε πραγματικά, ζωή μας θ βρίσκεται κρυμμένη μ τν Χριστό στν Θεό, λλ ναν Θε πο διάλεξε ν’ γαπήσει τόσο τν κόσμο στε ν νδυθε τν νθρώπινη σάρκα, ν γίνει νθρωπος νάμεσα στος νθρώπους, ν φέρει στος μους Του τν νθρώπινη μορα, τν κτιστότητα, τν ζω σ’ ναν μαρτωλ κόσμο, τς συνέπειες τς νθρώπινης μαρτίας, κα κόμα τν πώλεια το Θεο πο εναι ατ πο σκοτώνει. Κα φο, μέσα π μι πράξη σωτηριολογικ κα λυτρωτική, τ ποδέχτηκε λα, ναστήθηκε, κα καθένας π μς μπορε ν εσέλθει στν αώνια ζωή, τ ζω τς νάστασης νώνοντας τ ζωή του μ ατ το Χριστο. μήν.


πόδοση Κειμένου: www.agiazoni.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου