Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

"Αγιάζει ο αναμάρτητος ,την ώρα π’ αμαρτάνει…"




του Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου Θωμά Ανδρέου,
Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Ελευθερουπόλεως

Ζάκυνθος  1581 … Στο όμορφο νησί του Ιονίου , βροχερή η νύχτα , αστράφτει και βροντά… Στο μοναστήρι της Αναφωνήτρας , μια σκιά μέσα στην ταπεινή Εκκλησία προσεύχεται μπρός στην Θαυματουργή Εικόνα της Κυράς! Ένας ταπεινός καλόγερος , η μορφή του οποίου φωτίζεται αχνά από το αναμμένο καντήλι… Τα γεροντικά χέρια υψωμένα , η φωνή του χαμηλή , ίσα να την ακούει η Μεγάλη Κυρά! Ο ταπεινός καλόγερος , είναι ο Επίσκοπος Αιγίνης Διονύσιος , το αρχοντόπουλο της οικογένειας Σιγούρων , που πολλά χρόνια πριν είχε ανταλλάξει  τα φθαρτά με τα άφθαρτα, τα γήινα με τα ουράνια, τα πρόσκαιρα με τα αιώνια…
Εφησυχάζει στο νησί του ο γέροντας Επίσκοπος. Προσεύχεται για κείνον και για όλους. Άφησε τον δεσποτικό θρόνο και κάθισε σε στασίδι καλογερικό, δίπλα στον Θρόνο της Κυράς Αναφωνήτρας. Εκείνη την νύχτα , η ψυχή του ήταν ταραγμένη. Προσευχόταν μυστικά στην Παναγιά, αφήνοντας σε Εκείνην όλες του τις ελπίδες ,ζητώντας Της να τον έχει στην Σκέπη Της… Ξάφνου, κτύποι δυνατοί ,διακόπτουν την θερμουργό προσευχή του Επισκόπου. Κάποιος χτυπά, θαρρείς  απεγνωσμένα την παλιά ξύλινη πόρτα της Μονής… Ποιος τέτοια ώρα θα έφτανε , με τέτοιο καιρό πάνω στα έρημα βουνά; Κυρία Θεοτόκε βοήθει μοι, ψέλλισε ο γέροντας και αψηφώντας την βροχή που έπεφτε με δύναμη πάνω του, πλησίασε και άνοιξε την μοναστηρόπορτα.
Μια σκιά, εμπρός του, με μάτια κατακόκκινα…
-  Σώσε με γέροντα! Λυπήσου με , με κυνηγάνε να με σκοτώσουν…
Ο Γέροντας παραμέρισε και η σκιά προχώρησε στην αυλή της Μονής. Ο άνθρωπος που βρισκόταν μπροστά του, γύρισε και τον κοίταξε και ο επίσκοπος στα μάτια του διέκρινε τον τρόμο…
-  Σώσε με γέροντα, κρύψε με σε ικετεύω… με κυνηγούν να με σκοτώσουν...

Διαβάστε τη συνέχεια στο ΑΜΕΝ.GR

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου