Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ (11 ΜΑΡΤΙΟΥ)

του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Ατός μέγιστος φωστήρας τς Εκκλησίας γεννήθηκε στήν τοποθεσία τς Φοινίκης πού καλεται Λιβανοστέφανος, στήν πόλη τς Δαμασκο, πό εσεβες καί σώφρονες γονες, πατέρα μέν τόν Πλινθ, μητέρα δέ τή Μυρώ. Συνδυάζοντας τήν φυσική εφυΐα μέ τήν πιμέλειά του πέκτησε τήν δύναμη λων τν πιστημν. Εν κατοικοσε κόμη στήν Δαμασκό, ξασκοσε κάθε ρετή πού κολουθεται στίς ρήμους πό τούς σκητές. Επειτα πηγαίνει στήν Μονή το Μεγάλου Θεοδοσίου το Κοινοβιάρχου, που κε σχολάζοντας στήν προσευχή καί φιερωμένος στόν Θεό κατοχύρωσε μέ τήν μελέτη τν θείων Γραφν τήν καρδιά καί τόν νο του, πότε αχμαλώτισε κάθε νόημα στήν πακοή το Χριστο. Επειτα πειδή πιθυμοσε νά ποκτήσει περισσότερη παιδεία καί φιλοσοφία, πηγαίνει στήν Αλεξάνδρεια, στήν ποία βρκε ναν ξιόλογο νδρα γεμάτο πό κάθε σοφία καί σύνεση. Εμεινε μαζί μέ ατόν, κάνοντας τήν δια ζωή καί χοντας τήν δια γνώμη, παίρνοντας ατά πού εχε κενος νά το δώσει ς μαθήματα  καί δίνοντας διος σ ατόν τά δικά του. Εκε ερισκόμενος παθε πίχυση τν φθαλμν του (καταρράκτη) καί θεραπεύτηκε πό τούς γίους Αναργύρους Κύρο καί Ιωάννη, πότε το ζήτησαν ς μισθό γιά τήν θεραπεία νά καταγράψει τά θαύματα πού καθημερινά τελονταν πό ατούς κε, κάτι πού τό κανε.
Επειτα λόγω τς μεγάλης του ρετς χειροτονήθηκε πίσκοπος Ιεροσολύμων. Κι ταν Αγία Πόλη Ιερουσαλήμ λώθηκε πό τούς λιτήριους Πέρσες, πγε στήν Αλεξάνδρεια πρός τόν μέγα Ιωάννη τόν λεήμονα, τόν ποιμένα  το ποστολικο κείνου θρόνου. Οταν γιος ατός φυγε μακαρίως πό τήν ζωή ατή, Σωφρόνιος, φο θρήνησε καί διος τήν μακαριότητά του, γραψε γκωμιαστικό λόγο γι ατόν παινώντας τόν πειρο θησαυρό τς λεημοσύνης του καί τήν νάρετη ζωή του.
 ταν πέστρεψε πάλι πρός τήν Αγία Πόλη, δέν μπορε νά πε κανείς μέ πόση φροντίδα καί κόπο ποίμανε τήν Εκκλησία πού το λαχε. Διότι δέν δωσε καθόλου πνο στούς φθαλμούς του οτε νυσταγμό στά βλέφαρά του. Κι πάλη του δέν ταν μόνο κατά τν δαιμόνων, λλά καί κατά τν αρετικν, τούς ποίους μέ ποδείξεις πό τίς Αγιες Γραφές καί μέ τίς Παραδόσεις πό τούς Πατέρες τούς νέτρεπε καί μέ τίς διδασκαλίες του τούς ξαφάνιζε. Καί λλα πολλά ξια συγγράμματα λόγου καί μνήμης φησε στήν Εκκλησία, τά ποα διδάσκουν τούς πιστούς νά ζον ρθά καί νά πολιτεύονται κατά τό θέλημα το Θεο, μεταξύ τν ποίων να εναι καί τό περθαύμαστο διήγημα τς σάγγελης νάμεσα στίς γυνακες Μαρίας τς Αγυπτίας, ποία γωνίστηκε στήν ρημο πέρ τήν νθρώπινη φύση. Αφο ζησε λοιπόν γιος Σωφρόνιος τσι καλς καί θεοφιλς καί δίδαξε καί λλους καί χρημάτισε στόμα Χριστο καί κατηύθυνε τό ποίμνιο πού το δόθηκε μέ σιο τρόπο, μέσα σέ τρία χρόνια μεταστάθηκε ν ερήν πρός τόν Θεό.

Ο γιος μνογράφος Θεοφάνης θέλοντας νά δώσει τό στίγμα το σημερινο μεγάλου γίου Σωφρονίου, τι δηλαδή γωνίστηκε νά τηρήσει πακριβς τό θέλημα το Θεο στήν ζωή του, ατό πού λέμε μέχρι κεραίας, πότε κατά φυσικό τρόπο δοξάζεται τώρα στούς  ορανούς, σημειώνει στόν στίχο το συναξαρίου του: σπευδε τηρεν καί κεραίαν το νόμου Σωφρόνιος, ο παρ ορανος κέρας ( Σωφρόνιος τρεχε νά τηρήσει καί τό παραμικρό πό τόν νόμο το Θεο, γι ατό καί τό τρόπαιό του εναι στούς ορανούς). Πράγματι, πανειλημμένως μνογράφος του τονίζει τι στροφή του πρός τόν Θεό δέν ταν περιστασιακή οτε καί μερική, πως δυστυχς συμβαίνει πολλές φορές σέ μς τούς χλιαρούς στήν πίστη σημερινούς χριστιανούς, τούς δίψυχους γι ατό καί κατάστατους κατά τόν γιο Ιάκωβο τόν δελφόθεο, ο ποοι θέλουμε νά τά χουμε καλά μέ τόν Θεό, λλά χωρίς νά φήνουμε καί τήν μπαθή προσκόλλησή μας στά πράγματα το κόσμου τούτου·  στροφή του πρός τόν Θεό ταν λοκληρωτική, γιατί Θεός ταν μοναδική του γάπη, πότε μέσα στό φς Εκείνου ζοσε τήν θεωρία Του. ῾῾Ολικς πόθησας τόν μόνον γαθόν, πυρσωθείς φέγγει νοητ, καί πηγήν γάπησας τς φθαρσίας, θεωρίαις Πάνσοφε, πρός ατήν νατεινόμενος (δή ε´) (Μέ λοκληρωτικό τρόπο πόθησες τόν μόνο γαθό Θεό, φο φλογίστηκες πό τό νοητό φέγγος, καί γάπησες τήν πηγή τς φθαρσίας, πάνσοφε, καθώς βρισκόσουν σέ νάταση πρός ατήν). Κι ατό σημαίνει τι ν θέλουμε νά νιώσουμε τίς μορφιές πού δίνει Θεός δη πό τήν ζωή ατή, θά πρέπει νά ποφασίσουμε ριστικά τι Θεός συνιστ τό κέντρο τς ζως μας. Ο λόγος το Θεο δη πό τήν Παλαιά Διαθήκη ποκαλύπτει τι φυσιολογία μας ς νθρώπων γκειται στήν λική γάπη μας πρός τόν Θεό, συνεπς καί στήν εκόνα Ατο τόν νθρωπο, γιατί γι Ατόν δημιουργηθήκαμε καί μόνον μέ Ατόν συνεπς βρίσκουμε τήν σορροπία τς ζως μας. Μέ τόν τρόπο ατό μάλιστα γινόμαστε ,τι μς δόθηκε διά το γίου βαπτίσματος, νά εμαστε δηλαδή μέλη Χριστο καί κατοικητήριά Του, κάτι πού τό μς τό πισημαίνει καί πάλι γιος Θεοφάνης μέ τήν χαριτωμένη γραφίδα του: Ναός ζν καί μψυχος, γένου το Θεο, νεκρωθείς πσι τος ν γ (Εγινες ζωντανός καί μψυχος ναός το Θεο, φο νεκρώθηκες ς πρός λα τά μαρτωλά τς γς).

Διαβάστε τη συνέχεια στο ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου