Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Η ευχή του Οσίου Εφραίμα του Σύρου (Η΄)


Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Η πομονή

Η ταπεινοφροσύνη κατά τούς Πατέρες δέν μπορε νά νοηθε νεξάρτητα πό τήν πομονή. Γι ατό καί στήν συνέχεια τς εχς σιος Εφραίμ τοποθετε τήν χάρη τς ρετς ατς. Ο σιος Ηλίας κδικος ς ξς μς δίνει τήν ρρηκτη σχέση ταπεινοφροσύνης καί πομονς. Σπίτι τς ψυχς – γράφει – εναι πομονή, πειδή μέσα σ ατήν ζε ξασφαλισμένη. Περιουσία της εναι ταπείνωση, γιατί τρέφεται πό ατήν. Εναι ενόητο λοιπόν τι πως παραίτητη γιά τήν πνευματική προκοπή το νθρώπου εναι ταπείνωση, τσι παραίτητη εναι καί πομονή. Εναι τόσο σημαντική μάλιστα ρετή τς πομονς, στε χωρίς ατήν δέν πάρχει σωτηρία. Τά λόγια το Κυρίου μας δίως δέν φήνουν κανένα περιθώριο μφισβητήσεως. ῾῾Ο πομείνας ες τέλος – επε – οτος σωθήσεται (Ματθ. 10, 22). Ο σιος Πέτρος Δαμασκηνός, μεγάλος νηπτικός συγγραφέας, γράφει κι ατός γιά τήν σημασία τς πομονς. Κάθε νθρωπος χει νάγκη πρό πάντων πό πομονή, πως γ πό βροχή, λέει Μ. Βασίλειος, γιά νά βάλει πάνω σ ατήν τό θεμέλιο, πού λέει πόστολος, δηλαδή τήν πίστη, καί πάνω στήν πίστη κτίζει σιγά-σιγά διάκριση σάν μπειρος οκοδόμος τό σπίτι τς ψυχς.

Η πομονή λοιπόν εναι τό δαφος, πάνω στό ποο μπορε νά οκοδομηθε ποιαδήποτε ρετή. Ατό σημαίνει τι πομονή δέν εναι μία πό τίς πολλές ρετές, λλά ατή πού συνοδεύει λες καί στήν γένεσή τους, μά καί στήν διατήρηση καί τήν τελείωσή τους. Η κάθε ρετή δηλαδή εναι πράγματι ρετή, ταν εναι καρπός πομονς. Γι ατό καί ο Πατέρες τήν ρετή πού ποκτήθηκε χωρίς κόπο καί πομονή τήν θεωρον πιφανειακή καί συνεπς εκολη νά χαθε. ῾῾Η πομονή εναι συγκρότηση λων τν ρετν. Γιατί καμμία ρετή δέν στέκεται χωρίς τήν πομονή. Καθένας πού θά στραφε πίσω δέν εναι κατάλληλος γιά τήν Βασιλεία τν Ορανν. Αλλά καί ν νομίζει κανείς τι χει λες τίς ρετές, πάλι δέν εναι κατάλληλος, ν δέν πομείνει μέχρι τό τέλος, στε φο σωθε πό τίς παγίδες το χθρο, νά φτάσει στήν Βασιλεία τν Ορανν (σιος Πέτρος Δαμασκηνός).
Διαβάστε τη συνέχεια στο "Ακολουθείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου