Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

Από την Γ΄ Στάση των Χαιρετισμών της Παναγίας μας


Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Νέαν δειξεν κτίσιν, μφανίσας κτίστης, μν τος π ατο γενομένοις...να τό θαμα βλέποντες, μνήσωμεν ατήν…
Μέ τήν μφάνισή Του Δημιουργός δειξε σέ μς τά δημιουργήματά  Του νέα δημιουργία…στε βλέποντας τό θαμα νά μνήσουμε ατήν.

Αφορμή νά προσεγγίσουμε καί πάλι τό πανάχραντο πρόσωπο τς Παναγίας μς δίνει πρτος οκος τς Γ´ στάσης: Βλέποντας, λέει μνογράφος, τό θαμα τς σαρκώσεως το Υο το Θεο σ ατήν, πού γίνεται τσι μητέρα καί παραμένει παρθένος, κινούμαστε σέ μνολογία πρός ατήν! ...να τό θαμα βλέποντες, μνήσωμεν ατήν, βοντες...

Νά θυμηθομε, καταρχάς, τι μπροστά στήν Παναγία στεκόμαστε μέ δύο τρόπους: δοξολογικά - μνητικά, πως στούς Χαιρετισμούς, παρακλητικά, πως στίς Παρακλήσεις πρός ατήν. Στίς παρακλήσεις μας μάλιστα πολλές φορές δέν χρειάζονται λόγια: ρκε πόθος τς καρδις μας, γιά νά προσφέρει κείνη τήν παράκληση- παρηγοριά σ ατήν. Απλς νά τονίσουμε τι νώτερος τρόπος, νεβασμένο θά λέγαμε πίπεδο, εναι δοξολογική στάση, γιατί φανερώνει τήν παρηγορημένη, τήν παρακεκλημένη καρδιά το νθρώπου, τήν ρχοντιά τς γάπης μας πρός Ατήν. πως συνήθιζε παρεμφερς νά λέει καί Γέρων Τύχων, πνευματικός το Γέροντος Παϊσίου μέ τά σπασμένα λληνικά του: τό Κύριε λέησον, 100 δραχμές, τό Δόξα τ Θε, χίλιες δραχμές !

Στό συγκεκριμένο οκο (Ν) μνογράφος ρχεται νά μς διευκρινίσει τήν ατία τς δοξολογικς-μνητικς στάσης πρός τήν Παναγία, γιατί δηλαδή τήν τιμομε, γιατί λέμε σ ατήν τά Χαρε. Δέν μνολογομε λοιπόν τήν Παναγία, γιατί (α) χει μιά διαίτερη φυσική μορφιά, πως συμβαίνει δίως τή σημερινή ποχή, πού φυσική μορφιά θεωρεται, κατεξοχήν στό χρο το θεάματος, πό μόνη της μεγάλη ξία, μολονότι καί Παναγία πρέπει νά εχε καί μιά τέτοια μορφιά, λόγω κτινοβολίας τς πνευματικς μορφις της - ς θυμηθομε τό γιογραφικό Καρδίας εφραινομένης τό πρόσωπον θάλλει (Παροιμίες), (β) οτε μως λόγω τν πολλν καί ξεπέραστων νθρωπίνως ρετν της, πού κάνουν μς τούς νθρώπους νά λέμε λόγια θριαμβευτικά μπροστά τους. Πόσες φορές λλωστε δέν νθουσιαζόμαστε, ταν βρεθομε νώπιον νθρώπων μέ σπάνιες ψυχικές ρετές; Πόσο περισσότερο συμβαίνει τοτο νώπιον τν ρετν τς Παναγίας! μως οτε ατό εναι κύρια ατία τς μνητικς στάσης μας πέναντί της. Γιατί λοιπόν; Γιατί τήν μνολογομε; Γιατί, λέει μνογράφος, βλέπουμε σ ατήν τό θαμα: νά χει σαρκώσει μέσα της τόν Υό καί Λόγο το Θεο, νά φανερώνεται τσι ς νέα κτίση το Θεο καί νά διακηρύσσεται τοτο μέ τήν ειπαρθενία της: νά εναι Μητέρα καί Παρθένος, νύμφη νύμφευτος!

Διαβάστε τη συνέχεια στο «Ακολουθείν»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου