Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Η Ευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου (ΣΤ΄)


Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Πνεμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, πομονς καί γάπης χάρισαί μοι τ σ δούλ.

Ατημα το πιστο εναι πόκτηση τν ρετν. Κύριες ρετές εναι σωφροσύνη, ταπεινοφροσύνη, πομονή καί γάπη.

Πρίν προβομε σέ σύντομο σχολιασμό τν ννοιν καί τς παραπάνω πρότασης, εναι καλό νά πισημάνουμε δύο σημεα. Τό πρτο: κκλησιαστική πατερική παράδοση, πως φαίνεται δ στήν εχή το σίου Εφραίμ, ταν καταδικάζει ρνητικές καταστάσεις, τό κάνει μέ τήν προοπτική πάντοτε τς θετικς ναφορς. Επικαλούμενος δηλαδή σιος τήν χάρη τς ποφυγς τν παθν, ταυτοχρόνως ναζητε καί τήν δωρεά τν ρετν. Ατό συμβαίνει γιατί ποτέ χριστιανική πίστη δέν τονίζει τήν ρνηση παρά στόν βαθμό πού πάρχει καί τό θετικό στοιχεο, μλλον ρνηση δικαιολογεται, πειδή πάρχει θέση. Ατό κριβς βλέπουμε γενικά καί στόν λόγο το Θεο πού φανέρωσε Θεός τόσο στήν Παλαιά σο καί στήν Καινή Διαθήκη. Ο νθρωπος καλεται νά πακούσει στό θέλημα το Θεο πού το λέει πρωτίστως τί νά κάνει καί κατά δεύτερο λόγο τί νά μή κάνει. Καλύτερα: τό τί δέν πρέπει νά κάνει νθρωπος εναι συνέπεια τς γνώσεως το τί πρέπει νά κάνει. Παράδειγμα: ντολή το Θεο γιά κατακρισία κατανοεται μόνον ν ληφθ πόψη ντολή τς γάπης. Ετσι πνευματική πορεία το χριστιανο εναι πορεία αξήσεως καί πεκτάσεως σ ατό πού εναι Θεός. Δέν εναι πορεία στερήσεως καί ρνήσεως.

Τό δεύτερο σημεο: ο ρετές στήν χριστιανική πίστη δέν νοονται κατά τά ρχαιοελληνικά δεδομένα. Ο ρχαοι Ελληνες τίς ρετές τίς θεωροσαν ς προσωπικό καί τομικό πίτευγμα το νθρώπου, κάτι σάν κατόρθωμα. Χαρακτηριστικό λοιπόν τς ρετς ταν καύχηση: ο δυνάμεις το νθρώπου ταν τό ποιητικό ατιο. Στήν Ορθοδοξία ο ρετές νοονται ς καρπός το γίου Πνεύματος στόν νθρωπο. ῾῾Ο δέ καρπός το Πνεύματός στιν γάπη, χαρά, ερήνη, μακροθυμία, χρηστότης, γαθωσύνη, πίστις, πραότης, γκράτεια (Γαλ. 5, 22). Δέν εναι δηλαδή ο νθρώπινες δυνάμεις  πού κατακτον τήν ρετή, λλά τό Πνεμα το Θεο πού γεμίζοντας τήν ψυχή το νθρώπου τόν κάνει νά κφράζεται μέ τίς ρετές. Ετσι βάση κάθε ρετς στόν χριστιανισμό χουμε τήν ταπείνωση: νθρωπος πό μόνος του δέν μπορε τίποτε οσιαστικά καλό νά διαπράξει.

Ερχόμαστε τώρα στόν πιμέρους σχολιασμό.

Διαβάστε τη συνέχεια στο "Ακολουθείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου