Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Από τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας


Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Β´ ΣΤΑΣΗ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ

Χαρε τς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας, χαρε το βορβόρου ρυομένη τν ργων
(Χαρε, Παναγία, πού λυτρώνεις τούς νθρώπους πό τήν βάρβαρη θρησκεία, χαρε Σύ πού τούς σώζεις πό τήν βρωμιά τν πονηρν ργων).

1. Ο διπλός χαιρετισμός πρός τήν Παναγία μας τονίζει μέ πολλή καθαρότητα τι πίστη μας στόν Θεό δέν εναι μία θεωρητική κατάσταση, λλά προσδιορίζει λόκληρη τήν ζωή το νθρώπου. Η Παναγία μς λυτρώνει καί πό τήν βάρβαρη θρησκεία καί πό τόν βόρβορο τν πονηρν ργων. Κι ατό διότι δέν μπορε κανείς νά ξεχωρίσει ατά τά δύο: βάρβαρη θρησκεία δηγε καί κβάλλει στόν βόρβορο τν ργων.
Ποιά εναι βάρβαρη θρησκεία; Ασφαλς εδωλολατρία. Καί εδωλολατρία σημαίνει διαστρεβλωμένη εκόνα το Θεο, ρα ψεύτικη καί νύπαρκτη εκόνα Θεο. Καί πράγματι. Ατή εναι πίστη τς Εκκλησίας μας: νθρωπος μετά τήν πτώση του στήν μαρτία χασε τήν ληθινή εκόνα το Θεο, διότι μαρτία πρξε πιά τό φράγμα τό ποο μπκε νάμεσα στόν διο καί Εκενον. Κι ατό σημαίνει τι  ποιαδήποτε κίνησή του γιά νά Τόν ερει δηγετο κτοτε σέ ποτυχία. Ατό δηλαδή πού νόμιζε ς Θεό ταν τό ποκύημα δυστυχς τς μέσα στήν σκοτεινιά τν παθν του ερισκομένης καρδις του, να εδωλο το νο του.
Ακριβς λοιπόν ψεύτικη ατή πίστη χει ντίκτυπο καί στήν ζωή του: λλοιώνεται τρόπος ζως πού θά πε τι βόρβορος τς μαρτίας γίνεται τό δαφος τς στόν κόσμο τοτο πορείας του. Κι ατό γιατί νθρωπος νάλογα μέ τό τί Θεό πιστεύει καθορίζει καί τήν ποιότητα τς ζως του. Μς τό λέει πόστολος Παλος ξεκάθαρα στήν πρός Ρωμαίους πιστολή: Καί καθώς οκ δοκίμασαν τόν Θεόν χειν ν πιγνώσει, παρέδωκεν ατούς Θεός ες δόκιμον νον, ποιεν τά μή καθήκοντα, πεπληρωμένους πάσ δικί, πορνεί πονηρί πλεονεξί κακί, μεστούς φθόνου φόνου ριδος δόλου κακοηθείας, ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγες, βριστάς, περηφάνους, λαζόνας, φευρετάς κακν, γονεσιν πειθες, συνέτους, συνθέτους, στόργους, σπόνδους, νελεήμονας (1, 28-31). (Δηλαδή: Κι φο τό θεώρησαν περιττό νά γνωρίσουν τόν Θεό νσυνείδητα, τούς παρέδωσε Θεός στήν μωρία τους, κι τσι κάνουν νάρμοστα πράγμαα. Εναι γεμάτοι πό κάθε εδους δικία, πορνεία, πονηρία, πλεονεξία, κακία. Εναι γεμάτοι φθόνο, φόνο, φιλονικία, πάτη καί κακοήθεια. Κακολογον καί κατηγορον νας τόν λλον, μισον τόν Θεό, εναι κακοποιοί, περήφανοι, λαζόνες, σκέφτονται μόνο πς θά βλάψουν τούς λλους, εναι νυπάκουοι στούς γονες τους. Ανθρωποι χωρί σύνεση, δέν κρατον τόν λόγο τους, δέν χουν στοργή, διαλλακτικότητα καί λεος).
Ο νθρωπος λοιπόν νάλογα μέ τό κοίταγμα πρός τόν ορανό ζε καί τήν δ ζωή.

Διαβάστε τη συνέχεια στο "Ακολουθείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου