Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Ο μεγάλος αδελφός της Παραβολής του Ασώτου (Εδέσης Ιωήλ)


Ιωήλ Φραγκάκου
Μητροπολίτου Εδέσσης

παραβολ το σώτου, πο διαβάζεται σήμερα στς κκλησίες, χαρακτηρίζεται π τος ρμηνευτς ς να μαργαριτάρι νάμεσα στς παραβολς ς Εαγγέλιο νάμεσα στ Εαγγέλιο. Μερικο τν νομάζουν παραβολ το πρεσβύτερου (μεγαλύτερου) υο. Πράγματι, χαρακτηριστικ εναι στάση το πρεσβύτερου υο, ταν λθε στ σπίτι κα πληροφορήθηκε τν πιστροφ το νεότερου δελφο του.Δν θελε ν μπε κα κατηγοροσε τν πατέρα του τι τάχα τν δικε. κατηγορία στιαζόταν στ τι ατς δούλευε νύχτα κα μέρα κα δν μειβόταν παρκς, σ ντίθεση μ τν σωτο υἱὸ πο φαγε τ βίο του μετ πορνν, κα στ τέλος, ταν γύρισε, τυχε κα καλς ποδοχς. ς δομε τν πρεσβύτερο υἱὸ τς παραβολς.

Ποις εναι πρεσβύτερος υός;

Ο περισσότεροι ρμηνευτς λέγουν πς μεγαλύτερος υἱὸς σαν ο Φαρισαοι.πειδ ο τελνες κι ο μαρτωλο πλησίαζαν τν Χριστ κα Τν κουγαν, κα προφανς μερικο μετανοοσαν, ατ δν ρεσε στος Φαρισαίους. ‹‹Διεγόγγυζον ο τε Φαρισαοι κα ο γραμματες λέγοντας τι οτος μαρτωλος προσδέχεται κα συνεσθίει ατος›› (Λουκ.15,2). κατηγορία ατ ναντίον το Χριστο ταν μόνιμη κα διαρκς, γι’ ατ κα Χριστς μ τέτοιου εδους παραβολές, πως το χαμένου προβάτου κα τς χαμένης δραχμς, προσπάθησε ν τος λλάξει τν ντίληψη. ερς Χρυσόστομος γράφει πς ‹‹πάντα στν φορητ δι τν σωτηρία το δελφού››, δηλ. λα εναι πιτρεπτ γι τ σωτηρία το δελφο μας. Τόσο περισπούδαστη εναι ψυχ κάθε νθρώπου πέναντι στ Θεό, στε ν θυσιάσει κα τν Υό Του, τ μόσχο τ σιτευτό, γι τ σωτηρία μας.


Μία λλη ρμηνεία το πρεσβύτερου εναι κα κόλουθη. υἱὸς ατς συμβολίζει τος γίους τς κκλησίας μας. Ο γιοι ατοί, πο βάσταξαν τ βάρος κα τν καύσωνα τς μέρας κα πο δούλεψαν στν μπελώνα το Κυρίου π’ τν πρώτη ρα, ατο πο πάκουσαν στς ντολς το Θεο, παιτον ν φαρμοσθε δικαιοσύνη. Ν μείψει Θες τος εσεβες ν καταδικάσει τος σεβες. Ο γιοι μένουν κατάπληκτοι μπρς στ μεγάλη εσπλαχνία το Θεο, ποος συγχωρε μέσως ατος πο πιστρέφουν μετανοώντας σ’Ατόν. Μάλιστα τος δίνει τ δια δρα πο χαρίζει κα στος γίους. Σν ν διαμαρτύρονται ο γιοι (παραβολικ βέβαια λα ατ κι χι πραγματικά), πο Θες δείχνει μία ‹‹σκανδαλιστική›› συμπεριφορ λέους κα εσπλαχνίας στος μαρτωλούς. ποδεικνύεται τσι πς δικαιοσύνη τν νθρώπων εναι διαφορετικ π τ δικαιοσύνη το Θεο.

Μία παρανόηση τν εσεβν νθρώπων

Πολλς φορς ο νθρωποι πο ργάζονται πνευματικ μέσα στν κκλησία, ασθάνονται μία περοχ πέναντι στος μαρτωλος κα δν μπορον ν παραδεχθον πς μπορε κι ο μαρτωλο ν μετανοήσουν κα ν λλάξουν ζω κα στ τέλος ν σωθον. Νομίζουν πς χουν περισσότερα δικαιώματα π τος μαρτωλος πέναντι στ Θεό. χουν, λένε, κάνει καλ ργα κα δν πρόδωσαν ποτ τν μπιστοσύνη τους στ Θεό. μως ρχεται Κύριος κα τονίζει πς μετάνοια εναι πι σπουδαία ργασία π τ νομιζόμενα καλά μας ργα. σωτηρία το νθρώπου, λέγει γιος Κύριλλος λεξανδρείας, εναι χάρισμα το Θεο στν νθρωπο κα δν εναι ποτέλεσμα πολλν λίγων καλν πράξεων.


λλα τ μέτρα το νθρώπου, πο κρίνει κα καταδικάζει σύμφωνα μ ατ πο βλέπει, κα λλα τ μέτρα το Θεο. Σύμφωνα μ τ νθρώπινα κριτήρια ληστς πόρνη τελώνης κα πολλο νθρωποι δν πρέπει ν σωθον. Θες μως μ τν πέραντη γάπη Του κα μ τ μέτρο τς δικαιοσύνης Του τος σώζει. ββς σακ λεγε: ‹‹Μπορε θες ν νομάζεται δίκαιος, λλ περισσότερο εναι χρηστς κα γαθός››. π μς ζητάει ν Το δώσουμε τν αυτό μας. Ν Το δώσουμε λην τν πνευματικ κμάδα κα ζωντάνια μας. νας ναστεναγμς χει μεγαλύτερη βαρύτητα, ταν προέρχεται π τ βάθος τς καρδις μας, παρ να δοχεο συναισθηματικ δάκρυα, λεγε Γέροντας Παίσιος. ς πλησιάσουμε τν Θε μ ταπείνωση κα μ διάθεση συντριβς το γωισμο μας, γι ν σωθομε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου