"ὥρα ἦν ὡς δεκάτη". Σχόλιο στην εορτή του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου!

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Παντελεήμονος Κρούσκου

Φανταστείτε την στιγμή πού ο Πρόδρομος έδειξε στον Ανδρέα και τον Ιωάννη τον Χριστό και τους είπε : Να αυτός είναι ο Αμνός του Θεού! Και μετα πού Τον ακολούθησαν και ο Χριστός τους απάντησε : ελάτε να δείτε πού μένω. Φανταστείτε την χαρά κι τον ενθουσιασμό του Ανδρέα όταν έτρεξε στον αδελφό του Πέτρο και του φώναζε : Ελα να δείς, βρήκαμε τον Μεσσία!Γιατί ο άνθρωπος του Θεού σκέφτεται και τους άλλους και δεν οικειοποιείται την αποκλειστικότητα στην σωτηρία.

Ο Ιωαννής καταγράφει την ώρα πού αυτός και ο Ανδρέας πρωτοσυνάντησαν τον Χριστό: ὥρα ἦν ὡς δεκάτη ( 4 το απόγευμα). 

Αυτή η ώρα πού άλλαξε την ζωή τους ριζικά αποτυπώθηκε για πάντα στην μνήμη του και απαθανατίστηκε στο ευαγγέλιο του!

Αμποτε η μεγάλη Ώρα να εντυπωθεί και στην δική μας ύπαρξη!

Ο Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος (30 Νοεμβρίου)

Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Ο άγιος Ανδρέας ο πρωτόκλητος, ο πρώτος δηλαδή που κλήθηκε από τον Χριστό να γίνει μαθητής Του, δεν κλήθηκε απροϋπόθετα και ως έτυχε. Υπήρξε από εκείνους που είχαν αναζητήσεις σχετικά με τον Μεσσία, που ο πόθος τους για τον Θεό ήταν έντονος. Κι αυτό φάνηκε κ α ι  από το γεγονός ότι ανήκε στην ομάδα των μαθητών του Ιωάννου του Προδρόμου, ο οποίος προετοίμαζε τους ανθρώπους ακριβώς προς υποδοχή του Μεσσία, κ α ι  από το γεγονός ότι μετά την κλήση του ένιωσε την ανάγκη να καλέσει τον αδελφό του Πέτρο, με τη διαπίστωση ότι «ευρήκαμεν τον Μεσσίαν». Ο υμνογράφος του, ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, επισημαίνει και τα δύο αυτά γεγονότα. «Ο τω Προδρόμου φωτί μεμορφωμένος, ότε το απαύγασμα το ενυπόστατον της πατρικής δόξης έφανεν…τότε πρώτος ένδοξε, τούτω προσέδραμες». (Συ που μορφώθηκες από το φως του Προδρόμου, όταν ο Χριστός, το ενυπόστατο απαύγασμα της δόξας του Θεού Πατέρα φάνηκε…τότε πρώτος, ένδοξε, έτρεξες σ’  αυτόν). Και: «Τον ποθούμενον Θεόν εν σαρκί κατιδών επί γης βαδίζοντα, θεόπτα Πρωτόκλητε, τω μεν ομαίμονι εβόας αγαλλόμενος∙ Ευρήκαμεν ω Σίμων τον ποθούμενον». (Όταν είδες τον Θεό που ποθούσες να βαδίζει ως άνθρωπος στη γη, θεόπτη πρωτόκλητε, φώναζες με χαρά στον αδελφό σου: Βρήκαμε, Σίμων, τον ποθούμενο». 

Διαβάστε το κείμενο στο "Ακολουθείν"