Χρόνος, υγεία, γεράματα...

ο Γιάννης Τσαρούχης σε κελλί του Αγίου Όρους

Με αφορμή την είσοδό μας στο νέο χρόνο, κατά τον οποίο η πλέον σταθερή ευχή όλων είναι "υγεία πάνω απ΄ όλα", ενώ ταυτόχρονα όλοι μας θλιβόμαστε που ένας ακόμα χρόνος φορτώθηκε στην πλάτη μας, μου ήρθε στο νου ένα θαυμάσιο κείμενο του προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους Αρχιμανδρίτου Βασιλείου (Γοντικάκη), ο οποίος γράφοντας για τον αείμνηστο Γιάννη Τσαρούχη ομιλεί για την "υγεία" και τα "γεράματα"

Αρχιμανδρίτου Βασιλείου Ιβηρίτου

Ο Τσαρούχης δεν ήταν ένας απλός καλλιτέχνης ή στοχαστής. Τέτοιους έχουμε πολλούς. Ήταν πνευματικός άνθρωπος, με την αληθινή σημασία του όρου. Και σε μιά απλή του φράσι περιέκλεισε και απεκάλυψε όλο το πνευματικό του μεγαλείο και τη δύναμι.

Όταν τον ρώτησα αν ευτύχησε στη ζωή του, είπε: «Τώρα, με τα γεράματα και την αρρώστια, νοιώθω ευτυχισμένος, γιατί βρήκα αυτό που ζητούσα. Όταν ήμουν νέος, ήμουν δυστυχής, γιατί έψαχνα όλα αυτά, και δεν τα εύρισκα».

Αυτό είναι το επαναστατικό και γαλήνιο του Τσαρούχη, που πήρε από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Για να απαντήσει έτσι, σημαίνει ότι είχε δύναμι που ανατρέπει την καθεστηκυία τάξι της φθοράς και φέρνει τα πάνω κάτω.

Συνήθως λέγεται ότι «το παν είναι η υγεία». Επίσης, ότι «το γήρας ουκ έρχεται μόνον», αλλά συνοδεύεται με πολλά δεινά, που οδηγούν στον θάνατο. Αυτό ουσιαστικά είναι υποδούλωσι στη μοίρα και ηττοπάθεια.

Αλλά ούτε για την Εκκλησία ούτε για τον Τσαρούχη είναι έτσι τα πράγματα. Η υγεία είναι σημαντικό αγαθό, αλλά δεν είναι το παν. Και το γήρας ουκ έρχεται μόνον, αλλά φέρνει μαζί του –γι’ αυτούς που ζητούν τα τίμια- την ευτυχία που δεν περιγράφεται.

Όταν ένα παιδί αγοράζει το θαύμα... (Αληθινή ιστορία)

Διάβασα σε ανάρτηση στο διαδίκτυο την ακόλουθη αληθινή ιστορία, την οποία και μοιράζομαι μαζί σας. Δυστυχώς η ανάρτηση δεν αναφέρει την πηγή ή κάποια άλλη παραπομπή για την προέλευσή της. Για το λόγο αυτό δεν παραπέμπω κι εγώ κάπου.

Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μην κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα δολάριο και 11 σέντς. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.

Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.

- Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τον αδελφό μου, που έχω χρόνια να τον δω:

Τότε η μικρή του είπε:

- Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου, που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα!

- Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα.

- Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του, που μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει, ότι μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει. Λοιπόν, ποσό κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω. Έχω χρήματα… .

Νέο Αρχονταρίκι: "Το ράσο της προσφοράς" (video)

Tην Kυριακή 21 Aπριλίου 2013 μεταδόθηκε από την ET-1 η εκπομπή "APXONTAPIKI" με θέμα: «Το ράσο της προσφοράς».

O υπεύθυνος και παρουσιαστής της εκπομπής Mητροπολίτης Δημητριάδος Iγνάτιος, με προσκεκλημένους Iερείς και Eθελόντριες που προσφέρουν υπηρεσίες σε νοσοκομεία συζητούν για την προσφορά αγάπης στον πονεμένο συνάνθρωπο!Oι δραστηριότητα και ο εθελοντισμός μέσα στα νοσοκομεία υπέρτατη πράξη χριστιανικής αλληλεγγύης.

Περγάμου Ιωάννης: "Νόσος και θεραπεία στην Ορθόδοξη Θεολογία"

Του Μητροπολίτου Περγάμου Ιωάννου, Ακαδημαϊκού

πηγή: Ιωάννου (Ζηζιούλα), Μητροπολίτου Περγάμου, «Θεολογία και Ψυχιατρική σε διάλογο» -Πρακτικά Ημερίδας- εκδ. Αποστολική Διακονία, σ. 141-156, -απόσπασμα

Πώς εννοεί η Ορθόδοξη Θεολογία, και πώς πρέπει να αντιλαμβάνεται η Εκκλησία, τη νόσο και τη θεραπεία, αν και όχι με σχήματα και έννοιες ιδεοκρατικές, φυσιοκρατικές ή ψυχολογικό – χρηστικές; Στην προσπάθεια να δώσουμε κάποια απάντηση στο ερώτημα αυτό, ας δανεισθούμε από την πατερική θεολογία τις ακόλουθες θεμελιώδεις αρχές:

1. Η νόσος, η κάθε μορφής νόσος, αποτελεί συνέπεια της πτώσεως του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι η αρρώστια συνδέεται με την αμαρτία, και όχι με την ανθρώπινη φύση. Δεν είναι «φυσικό», συνεπώς, να αρρωσταίνει ο άνθρωπος, αλλά αφύσικο, «παρά φύσιν». Αυτό, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται να μας οδηγεί στη θέση που ονομάσαμε φυσιοκρατική ή ιδεοκρατική: θεραπεία και ίαση στην περίπτωση αυτή φαίνεται να σημαίνουν συμμόρφωση προς τη φύση.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο πατώντας εδώ