Ομιλία Οικουμενικού Πατριάρχου στον Άγιο Χαράλαμπο Κρήνης (Τσεσμέ)

Ο Μ Ι Λ Ι Α

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΕΝ ΤΩι ΙΕΡΩι ΝΑῼ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΚΡΗΝΗΣ

(10 Φεβρουαρίου 2016)

         Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,

         Ἐντιμότατε κύριε Γενικὲ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐν Σμύρνῃ,

         Ὁσιολογιώτατε Ἱερατικῶς Προϊστάμενε τῆς Κοινότητος Σμύρνης κ. Κύριλλε,

         Τέκνα ἡμῶν ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Ὁ τόπος ἐν ᾧ ἱστάμεθα, ἀδελφοί, ἅγιός ἐστι», διὸ καὶ ἡμεῖς ὁ Πατριάρχης τοῦ Γένους καὶ συγχρόνως Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ὡς ἄλλος θεόπτης Μωϋσῆς, κατὰ ἀτελῆ ἀνθρωπίνην ἀσφαλῶς ἔκφρασιν καὶ ἀναλογίαν, συνοδευόμενοι ὑπὸ ἐκλεκτῶν καὶ προσφιλῶν ἀδελφῶν ἀρχιερέων, τοῦ περιουσίου λαοῦ, καὶ πάντων τῶν μακαρίᾳ τῇ λήξει γενομένων, εἰρηνικῶς καὶ ἐν μαρτυρίῳ, Τσεσμελήδων καὶ τῶν ἐν ζωῇ ἀπογόνων αὐτῶν καὶ πάντων τῶν, ἀνεξαρτήτως τόπου καταγωγῆς, ὀρθοδόξων πιστῶν τῶν προσελθόντων σήμερον ἐνταῦθα, ἐν χαρᾷ καὶ ἐν συγκινήσει ἀνεκφράστῳ «λύομεν (μεταφορικῶς πάντοτε) τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων ἡμῶν» καὶ μετὰ αἰῶνα περίπου εἰσερχόμεθα εἰς τὸν ἱερὸν οἶκον τοῦτον τοῦ ἑορταζομένου Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους, διὰ νὰ τελεσιουργήσωμεν «τὰ ἄρρητα καὶ τὰ φοβερά». Νὰ προσφέρωμεν τὴν Θείαν Εὐχαριστίαν, καὶ συγχρόνως νὰ μοιρασθῶμεν τὴν μνήμην καὶ τὸν πόνον -πρόσκαιρον προσφορὰν ἀλλὰ αἰωνίαν παρουσίαν- ὅσων διῆλθον ἐκ τοῦ ἱεροῦ τούτου χώρου, καὶ νὰ ὁμολογήσωμεν μετ᾿ αὐτῶν καὶ μετὰ πάντων ὅτι «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας», «ὁ ὢν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας».

Ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου μᾶς ἀξιώνει, λοιπόν, σήμερον νὰ τελῶμεν τὴν Θείαν Λειτουργίαν «ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας», ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῶν ψυχῶν τῶν ἀειμνήστων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν, τῶν Τσεσμελήδων, οἱ ὁποῖοι τραγουδοῦσαν μὲ νοσταλγίαν, ἐντὸς τῆς περιπετείας τῆς προσφυγιᾶς καὶ τῆς ἐπιβιώσεώς των, δι᾿ αὐτὸν ἐδῶ τὸν τόπον: «Καρσί μου εἶν᾿ ἡ θάλασσα, καρσί μου εἶν᾿ ἡ ἄμμο· καρσί μου εἶναι κι᾿ ὁ Τσεσμές, μὰ τί μπορῶ νὰ κάμω; Πότες θὰ κάνομε πανιά, νὰ κάτσω στὸ τεμόνι· νὰ βλέπω τὸ Ραῒς Ντερέ, νὰ μοῦ διαβοῦν οἱ πόνοι; Νὰ χαμηλώναν τὰ βουνά, νά βλεπα τὸ Λεβάντι· νά βλεπα καὶ τ᾿ Ἀλάτσατα ποὺ λάμπουν σὰ διαμάντι».

Ἱστάμεθα, λοιπόν, εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον, ὅπου ἐν μιᾷ ροπῇ τῆς ἱστορικῆς πορείας τοῦ Ὀρθοδόξου Ρωμαίηκου Γένους μας «ὅλα βυθίστηκαν μονομιᾶς στὸ παρελθὸν», ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ Σμυρνιὸς ποιητὴς Γιῶργος Σεφέρης. Ὅμως, «ἰδοὺ ζῶμεν» καὶ ἱερουργοῦμεν καὶ πάλιν εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους τῆς Κρήνης, ἕνα τῶν λαμπροτέρων Ναῶν τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ὀρθοδόξου Ἀνατολῆς, ἐν τῷ ὁποίῳ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1832, ὅταν ἀνηγέρθη, χάρις εἰς τὴν εὐλάβειαν καὶ τὴν θεοσέβειαν τῶν πιστῶν Κρηναίων, μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1922, ἐπὶ 90 συναπτὰ ἔτη, προσέφερετο ἀνελλιπῶς, κάθε ἡμέραν, κατὰ τὰς ἱστορικὰς μαρτυρίας, «τὸ μυστήριον τῆς ζωῆς» καὶ τὸ «μυστήριον τῆς πίστεως» ὑπὸ τῶν ἀειμνήστων πατέρων μας.

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ὅταν συναθροίζωνται δύο ἢ τρεῖς ἐπὶ τὸ αὐτό, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου (Ματθ. ιη΄, 20), διὰ τὴν τέλεσιν τῆς Θείας Λειτουργίας ἢ διὰ πᾶσαν ἄλλην λατρευτικὴν σύναξιν, δὲν εἶναι παρὼν μόνον ὁ Χριστός, ἀλλὰ μετ᾿ Αὐτοῦ πᾶσα ἡ οὐρανία συναγωγὴ τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Ἀγγέλων, τὰ «ἐπίγεια καὶ τὰ ἐπουράνια», καθ᾿ ὅτι «ὅπου Βασιλέως παρουσία καὶ ἡ τάξις παραγίνεται» (Ἑσπερινὸς Θεοφανείων).

 Ἑκάστη Θεία Λειτουργία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τελεῖται «ἐν τόπῳ ἁγίῳ» καὶ «σὺν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις». Μαζί μας σήμερον εἶναι παρόντες, λοιπόν, ὁ μιμηθεὶς τὸ πάθος τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ αἵματος, διὰ τοῦ ἱδρῶτος, διὰ τῆς ὑπομονῆς τῶν βασάνων καὶ διὰ τῶν κατορθωμάτων αὐτοῦ Ἱερομάρτυς Χαραλάμπης, μέχρι τοῦ σημείου νὰ γίνῃ ἀκτὶς τῆς δόξης τοῦ Ἡλίου τῆς δικαιοσύνης. Παρόντες οἱ Ἅγιοι Πάντες, ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, οἱ Ἅγιοι Βουκόλος καὶ Πολύκαρπος, ἀργότερον ὁ Ἐφέσου Διονύσιος Καλλιάρχης, μὲ πρότασιν τοῦ ὁποίου ἱδρύθη, ἐπὶ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε΄, ἐπὶ τῆς δευτέρας Πατριαρχίας αὐτοῦ, τὸ ἔτος 1806, ἡ Ἐπισκοπὴ Κρήνης καὶ Ἀνέων (Σωκίων), μετονομασθείσης τῆς πόλεως αὐτῆς ἀπὸ Τσεσμὲ εἰς Κρήνην. Εἶναι ἐδῶ παρὼν ὁ πρῶτος Μητροπολίτης Κρήνης Θεόκλητος ὁ Κυδωνυεὺς (1902), μαζὶ μὲ τοὺς 60.000 Ὀρθοδόξων ρωμηῶν πιστῶν τῆς Κρήνης, τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, τῆς Κάτω Παναγιᾶς, τοῦ Λυθρί, τοῦ Μελί, τοῦ Ρεΐς - Ντερέ, τοῦ Μουρντουβάνι, τοῦ Ἀχιρλὶ κ. ἄ. Μαζί μας εἶναι οἱ δημογέροντες, ὁ Γιαννούλης Χαλεπᾶς, ὁ ὁποῖος ἱστόρησε τὸ τέμπλον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Εὐαγγελιστρίας Κρήνης, καὶ οἱ κατασκευασταὶ τῆς «Καρυάτιδος», δηλαδὴ τοῦ ὑψηλοτέρου κωδωνοστασίου (41 μέτρων) ἐν τῇ Ἀνατολῇ, τὸ ὁποῖον κατεστράφη ἀτυχῶς τὸ 1922. Ἀοράτως παρίστανται οἱ μακάριοι κληρικοὶ καὶ οἱ πιστοὶ τῶν πέντε Ναῶν τῆς Κρήνης, τοῦ Μητροπολιτικοῦ τούτου Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους (1832), τῆς Εὐαγγελιστρίας (1835), τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος (1840), τῆς Παναγίας Ψαριανῆς (1873) καὶ τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς (1881). Ἐδῶ ἀοράτως περιίπτανται οἱ ἡγούμενοι καὶ οἱ μοναχοὶ καὶ αἱ μοναχαὶ τῶν δύο ἀνδρῴων καὶ τῶν τεσσάρων γυναικείων Ἱερῶν Μονῶν, ἐδῶ καὶ οἱ προσκυνηταὶ τῶν 34 ἐκκλησιδίων τῆς Κρήνης, ἐδῶ οἱ πάντες, ἡ «ἐκκλησία πᾶσα, ἡ ἐν στρατείᾳ καὶ ἡ ἐν θριάμβῳ» τῶν Κρηναίων. Ἐδῶ καὶ ἡμεῖς, μετὰ 93 χρόνια, οἱ ζῶντες καὶ οἱ περιλειπόμενοι, συνεχίζοντες, παρὰ τὰς ἱστορικὰς περιπετείας, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ὁποίων, οἱ πατέρες μας καὶ ἡμεῖς, «ἐξηπορήθημεν καὶ αὐτοῦ τοῦ ζῆν», τὴν ἀένναον παρουσίαν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ταυτότητος καὶ λατρείας μας.

Ὡς ἀκτῖνες τῆς δόξης τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, οἱ Ἅγιοι καὶ οἱ πιστοὶ ὀρθόδοξοι Κρηναῖοι, λάμπουν, πάντοτε, ἰδίως σήμερον ἐδῶ, μὲ τὸ θεῖον φῶς των, ὡς «θεοὶ κατὰ χάριν» τῆς ὀρθοδόξου μαρτυρίας, βιοτῆς καὶ πολιτείας καὶ τοῦ μαρτυρικοῦ «ἐκκωφαντικῶς σιωπηλοῦ τυμπανισμοῦ». Ἀπαρνησάμενοι ἑαυτούς, ἠκολούθησαν τὸν Χριστὸν καὶ ἐβάστασαν τὸν σταυρὸν Αὐτοῦ κατὰ διαφόρους τρόπους. Ἐσταύρωσαν ἐν ἑαυτοῖς τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον μὲ τὰ πάθη καὶ τὰς ἐπιθυμίας του, διὰ νὰ νικήσουν ἐν Χριστῷ καὶ διὰ τοῦ Χριστοῦ τὸν θάνατον καὶ νὰ μετάσχουν εἰς τὴν Ἀνάστασίν Του. Εἶναι πλέον οἱ ζῶντες ἐν Θεῷ. Καὶ κράζουν πρὸς ἡμᾶς: «Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. β΄, 20).

Ὁμολογοῦμεν, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, ὅτι κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ μοναδικὴν αὐτὴν στιγμὴν ἔρχεται εἰς τὸν νοῦν μας μέσῳ τῆς αἰωνιότητος ἡ σεβασμία μορφὴ τοῦ Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους καὶ ὅλων ἐκείνων, ὧν ἀνωτέρω ἐμνημονεύσαμεν, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνωρίσαμεν ἐν ζωῇ, οἱ ὁποῖοι «ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου» (πρβλ. Ἀποκ. ιδ΄, 3) καὶ παραμένουν «εἰς τὸν αἰῶνα» σύμβολα καὶ ὁδηγοί.

Τιμῶντες σήμερον τὸν ἅγιον Χαραλάμπη, τιμῶμεν τὸ νέφος τῶν μαρτύρων (Ἑβρ. ιβ΄, 1), οἱ ὁποῖοι ἡγίασαν μὲ τὸ αἷμα των τὸ χῶμα τῆς Μικρασιατικῆς γῆς, ἀπ᾿ ἀρχῆς τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μέχρι σήμερον. Ὅταν δέ, κατὰ τὴν ἐσχάτην ἡμέραν, θὰ τελεσθῇ ὁ μυστικὸς γάμος τοῦ Ἀρνίου καὶ τῆς Νύμφης Του, αὐτὴ ἡ «τότε στρατευομένη καὶ θριαμβεύουσα» Ἐκκλησία θὰ εἶναι περιβεβλημένη μέ «πορφύραν καὶ βύσσον», καὶ αὐτὰ εἶναι τὸ αἷμα καὶ τὰ κατορθώματα τῶν Ἁγίων (πρβλ. Ἀποκ. 19, 8). Τὰ κατορθώματα αὐτά, ἡ μαρτυρία καὶ τὸ μαρτύριον, εἶναι ἡ δόξα τῆς Μητρός μας Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, δι᾿ αὐτῶν καὶ μόνον πορεύεται «ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» (Ψαλμ. 44, 10).

Λοιπόν,

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Δοξολογοῦμεν «ἐν ἑνὶ στὸματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ» τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ εὐχαριστοῦμεν, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους, διὰ τὴν σημερινὴν «ἑορτὴν ἑορτῶν καὶ πανήγυριν πανηγύρεων», παραλληλιζομένην καὶ βιουμένην ὡς χαρὰν ἀναστάσιμον, κατὰ τὴν ὁποίαν «κλεῖθρα ᾅδου καὶ πῦλαι θανάτου διερράγησαν» καὶ ἡμεῖς ἑστῶτες, πραγματικῶς καὶ μεταφορικῶς, ἐπὶ τοῦ «καινοῦ μνημείου», μιμνῃσκόμεθα «πάντων τῶν ὑπὲρ ἡμῶν γεγενημένων», καὶ ἀναφωνοῦμεν ὅτι «ἀληθῶς ἀνέστη Χριστὸς καὶ ζωὴ πολιτεύεται». Εὐχαριστοῦμεν πάντας διὰ τὴν ἱστορικὴν στιγμὴν -ἀκτῖνα καὶ ἀτμῖδα αἰωνιότητος-. Ἰδιαιτέρως εὐχαριστοῦμεν τὸν ἀνακαινίσαντα τὸ ἱερὸν τοῦτο σέβασμα τῶν πατέρων μας Δήμαρχον τοῦ Τσεσμὲ κύριον Muhittin Dalgıç, καὶ «εὐπρεπίσαντα» αὐτό, καὶ διὰ τήν, ὡς ἐκ τούτου, χαρὰν νὰ προσευχηθῶμεν ἐν αὐτῷ ἐν πληθούσῃ ἐκκλησίᾳ ἐξ ἁπάσης τῆς οἰκουμένης.

Πρώτη φορά Λειτουργία στον Τσεσμέ (Κρήνη)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ὁ Πατριάρχης εἰς τήν Κρήνην (Çeşme)

Εὐχαρίστως ἀνακοινοῦται ὅτι ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν Τετάρτην, 10ην τρέχοντος μηνός, ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους, κατόπιν ἀδείας τῶν Ἁρμοδίων Ἀρχῶν, θά τελέσῃ διά πρώτην φοράν τήν Θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ προσφάτως ἀνακαινισθέντι Ἱερῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους, ἐν Κρήνῃ (Çeşme), πλησίον τῆς Σμύρνης.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 8ῃ Φεβρουαρίου 2016

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Λειτουργία στη Σμύρνη μετά από 93 χρόνια...

Σμύρνη, του Νικολάου Μαγγίνα

ΑΜΕΝ.GR

«Η πολυπολιτισμικὴ Σμύρνη αποτελεί διαχρονικόν καστροφύλακα μνήμης και βιώσεως της σωτηριώδους διδασκαλίας και της Ορθοδόξου μαρτυρίας του ευσεβούς ημών Γένους», σημείωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην ομιλία του μετά την λαμπρή Πατριαρχική Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον προσφάτως αναστηλωμένο ιστορικό Ορθόδοξο Ναό του Αγίου Βουκόλου, τον μοναδικό εκ των παλαιών δεκαέξι Ναών της Σμύρνης που διεσώθη της καταστροφής. «Ευρισκόμεθα αληθώς σήμερον εις χώρον και τόπον ασύλληπτον Τόπον και χρόνον αένναον, ως τον λειτουργικόν, κατὰ τον οποίον βιουμεν το παρελθὸν και το παρόν, εν φόβῳ και τρόμῳ, εν συγκινήσει και μακαρισμώ, εν χαρά και προσδοκίᾳ. Ζώμεν το μαρτύριον και την μαρτυρίαν των παλαιών», είπε, μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του τόνισε: «Η σημερινὴ λειτουργικὴ εμπειρία μας εις τον Άγιον Βουκόλον σημειώνει απλώς την μαρτυρίαν και το μαρτύριον της Ορθοδόξου Πίστεως και του Ορθοδόξου Γένους μας».

Στη θεία λειτουργία, η πρώτη που τελέστηκε στον Άγιο Βουκόλο μετά το 1922, συμμετείχαν οι Μητροπολίτες Σικάγου Ιάκωβος, Κρήτης Ειρηναίος, Αρκαλοχωρίου Ανδρέας και Κορωνείας Παντελεήμων.

Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι  οι Μητροπολίτες Ελβετίας Ιερεμίας, Τορόντο Σωτήριος, Σύμης Χρυσόστομος, Γορτύνης Μακάριος, Βελγίου Αθηναγόρας, Λέρου Παΐσιος και Κυδωνιών Αθηναγόρας, οι Επίσκοποι Αμορίου Νικηφόρος, Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων, και Έγρας Ιερώνυμος, εκ της Σερβικής Εκκλησίας, ο Πρέσβης της Ελλάδος στην Άγκυρα, Κυριάκος Λουκάκης, ο Γενικός Πρόξενος στη Σμύρνη, Θεόδωρος Τσακίρης, ο Πρόεδρος και η Αντιπρόεδρος της Ένωσης Σμυρναίων μαζί με όμιλο προσκυνητών της Ενώσεως.

Επίσης, παρέστησαν ο Δήμαρχος της Σμύρνης Aziz Kocaoğlu, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης και ο Πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Ekrem Demirtas, μαζί με τους οποίους ο Οικουμενικός Πατριάρχης, μετά τη θεία λειτουργία, φύτευσε στον αυλόγυρο του Ναού ένα δενδρίλιο Μυρτιάς, ενώ άναψε ένα καντίλι στο σημείο όπου κατά την παράδοση βρισκόταν ο τάφος του Αγίου Βουκόλου. 

Να σημειωθεί ότι ο ιστορικός Ναός ήταν γεμάτος από πιστούς από την μικρή Ορθόδοξη Κοινότητα της Σμύρνης, από την Πόλη και  προσκυνητές από την Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες.

Αξίζει να αναφερθεί ότι την ευθύνη προετοιμασίας και τον συντονισμό των εκδηλώσεων είχε ο Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου Κύριλλος Συκής, Ιερατικώς προϊστάμενος της Ρωμέηκης Ορθόδοξης Κοινότητας Σμύρνης.

Διαβάστε τη συνέχεια στο AMEN.GR

O Oικουμενικός Πατριάρχης με την νεολαία της Ρωμηοσύνης της Πόλης

Kωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα

Στην "πρώτη γραμμή της Ομογένειας", στο μέλλον της Ρωμηοσύνης και στις εγκαταστάσεις των Κατασκηνώσεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στην Παιδόπολη στο νησί της Πρώτης βρέθηκε για μια ακόμη φορά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Το πρωί του Σαββάτου χοροστάτησε στην Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στο Καθολικό της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Μεταμορφώσεως του Κυρίου που υπάρχει από τα βυζαντινά χρόνια στην κορυφή του νησιού, στους παρακείμενους χώρους της οποίας λειτουργεί η Κατασκήνωση. Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Πατριάρχης ανέγνωσε Τρισάγιο στο μνημείο του Ευεργέτη του Γένους Συμεών Σινιόσογλου και κατόπιν τέλεσε τον αγιασμό των εγκαινίων της εφετινής Κατασκηνωτικής περιόδου. 

Στους λόγους του προς τα παιδιά της Κατασκήνωσης, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τα καλωσόρισε εγκάρδια στις Αυλές της που αποτελούν προέκταση των Αυλών του Φαναρίου και τους επεσήμανε το γεγονός πως πρέπει μέσα από τη συμμετοχή και μαθητεία στην εμπειρία της Κατασκήνωσης να αποκομίσουν τα αναγκαία πνευματικά και κοινωνικά εφόδια ώστε να συνεχίσουν ως αυριανοί πολίτες ευοίωνα το μέλλον της παρουσίας της Ρωμηοσύνης στην Πόλη. Αναφερόμενος στην πρόσφατη ανακαίνιση του κτιριακού χώρου της Παιδόπολης σε συνδυασμό με την ευεργετική επίδραση της Κατασκήνωσης προς τους νέους σημείωσε πως: "Εκφράζω την ευαρέσκεια της Μητρός Εκκλησίας προς τα πρόσωπα και προς τις Κοινότητες που συνέβαλαν για να πραγματοποιηθούν τα ανακαινιστικά έργα. Εξαίρω το πνεύμα της αλληλεγγύης και της συνεργασίας μεταξυ των Κοινοτήτων και των Ιδρυμάτων μας. Κάτω από αυτήν την ιερά στέγη των Πατέρων μας τα παιδιά μας που ήλθαν για να κάνουν τις διακοπές τους με την φροντίδα των Κυριών της Παιδοπόλεως και με τη στοργική μέριμνα των εθελοντων και των εθελοντριών θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν κυρίως μερικά πράγματα, να καλλιεργήσουν την ελληνική γλώσσα η οποία είναι πλούσια και μοναδική". Μιλώντας προηγουμένως σε όμιλο φοιτητών από διάφορα μέρη του κόσμου, που επισκέφθηκαν την Παιδόπολη  είπε:

Διαβάστε τη συνέχεια στο AMEN.GR

Βαρθολομαίος: Συνεχίζουμε τον αγώνα, ο χρόνος δικαιώνει την επιμονή και την υπομονή μας

Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα

Στις παλαιές καλές ημέρες της ζωής της ομογένειας στην Πόλη αλλά και στις συνέπειες από την εφαρμογή σχεδίου «ξεκληρίσματος της Ρωμιοσύνης» με την συνεπακόλουθη συρρίκνωσή της και την ερήμωση κάποιων Κοινοτήτων, αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Παρά ταύτα ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας, στην ομιλία του κατά τον Κατανυκτικό Εσπερινό στον οποίο χοροστάτησε την Κυριακή, στον Ιερό Ναό Παναγίας Γοργοεπηκόου της κοινότητος Έξι Μαρμάρων, εμφανίσθηκε αισιόδοξος για το μέλλον της Ρωμηοσύνης. Τόνισε ότι η Ρωμηοσύνη εναποθέτει τις ελπίδες της στον Παντοδύναμο και φιλάνθρωπο Θεό και στις μεσιτείες της Υπεραγίας Θεοτόκου, προς Αυτόν και τον Υιόν της, προσθέτοντας ότι «συνεχίζουμε τον αγώνα και βλέπουμε ότι ο χρόνος δικαιώνει την επιμονή μας και την υπομονή μας και την προσπάθειά μας για ένα καλύτερο αύριο».

Παρουσία του Μητροπολίτη Μύρων Χρυσοστόμου, επόπτη της Περιφέρειας Υψωμαθείων, και πλήθους πιστών από την Πόλη και προσκυνητών από την Ελλάδα και αλλαχού, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μίλησε με εμφανή συγκίνηση για τις αγωνίες και του αγώνες της Ομογένειας.

Διαβάστε τη συνέχεια στο “amen.gr” 

Η Ρωμιοσύνη στην Πόλη ανθεί, ή, όταν οι ολίγοι κάνουν πολλά και οι πολλοί κάνουν ολίγα

Η Ρωμιοσύνη στην Πόλη ανθεί και φέρει κι άλλο! Και δίνει τη δυναμική μαρτυρία της στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. 

Τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα και χαρούμενες παιδικές φωνές των ομογενών μαθητών κατέκλυσαν και φέτος τους δρόμους της Πόλης, την παραμονή των Χριστουγέννων. 

Για τρίτη χρονιά οι μαθητές, με επικεφαλής τον διευθυντή του Ζωγραφείου Γιάννη Δεμιρτζόγλου,ομογενείς και πολλούς εξ Ελλάδος κατοίκους της Πόλης, βγήκαν στη Μεγάλη Οδό του Πέρα έψαλαν με πολύ κέφι τα κάλαντα και μοίρασαν γλυκά στους περαστικούς. 

Ιδιαιτέρως θερμή ήταν η ανταπόκριση των περαστικών που βρέθηκαν στην εκδήλωση που στήθηκε στον κεντρικότερο δρόμο της Πόλης, ενώ έτυχε και ευρείας κάλυψης από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. 

Η χριστουγεννιάτικη ποµπή ξεκίνησε από το Ζωγράφειο Λύκειο και κατέληξε στο Σισµανόγλειο Μέγαρο. Από εκεί κατευθύνθηκε στο Φανάρι όπου τραγούδησαν τα κάλαντα στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και μετά συνέχισαν στο Γηροκομείο Βαλουκλή όπου μοιράστηκαν στιγμές θαλπωρής με τους γηροκομούμενους προσφέροντάς τους δώρα και τραγουδώντας τους σκοπούς των Χριστουγέννων και τραγούδια της Πόλης. 

Τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα τραγούδησαν, επίσης, σε ρωμαίικα σπίτια στις γειτονιές του Μεγάλου Ρεύματος και Νεοχωρίου οι υπεύθυνοι και εθελοντές της Παιδούπολης της Πρώτης μαζί με τους μικρούς κατασκηνωτές της Παιδούπολης. Οι Ρωμαίικες οικογένειες τους δέχτηκαν με πολύ χαρά τραγουδώντας τα κάλαντα μαζί τους και κερνώντας τους χριστουγεννιάτικα γλυκά.

Το βίντεο που παραθέτουμε στη συνέχεια είναι ό,τι πιο εύγλωττο για τα Κάλαντα της Ρωμιοσύνης. 

Πατήστε εδώ

Σημείωση: Ο τίτλο της αναρτήσεως είναι δικός μας. Το κείμενο και το βίντεο, από το "Φως Φαναρίου"