Αρχιερατική απάντηση προς τους "κριτές των πάντων" και τους "σούπερ ορθοδόξους"

Δημοσιεύουμε την απάντηση του Μητροπολίτου Αργολίδος Νεκταρίου προς έναν, από τους πολλούς, συγχρόνους "κριτές της Ορθοδοξίας". Η επιστολή - απάντηση αυτή, του Μητροπολίτου Αργολίδος, αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα κείμενο - έκθεση -απολογία, για όλα τα σύγχρονα νοσηρά φαινόμενα που μαστίζουν την Εκκλησία μας, με τους τόσους σούπερ ορθοδόξους, αγωνιστές και κριτές των πάντων, που μας έχουν κατακλύσει, οι οποίοι ασύστολα κατηγορούν και αναθεματίζουν Πατριάρχες, αρχιερείς, κληρικούς, θεολόγους, αλλά και χώρες, κοινωνίες, πολιτισμούς, κουλτούρες, και ό,τι γενικώς υπάρχει. Αν και τα φαινόμενα αυτά έχουν πάρει μεγάλη έκταση, η επίσημη Ελλαδική Εκκλησία, δυστυχώς σιωπά, για να μη δυσαρεστήσει κανέναν, για να τα έχει με όλους καλά.... 

Η φωνή του Μητροπολίτου Αργολίδος, η παρρησία με την οποία ομιλεί, τα όσα γνήσια ορθόδοξα λέγει, μας δίνουν την ελπίδα ότι κάτι θα αρχίσει να γίνεται, ώστε όλοι πλέον να καταλάβουν, και κυρίως όσοι δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με την Αγία μας Εκκλησία, ότι η Εκκλησία είναι η μητέρα όλων μας και ότι ο Χριστός δεν είναι ο δικαστής, αλλά ο Σωτήρας μας. Ελπίζω το κείμενο αυτό να διαβαστεί και από ανθρώπους που δεν έχουν την τόσο στενή σχέση, ώστε να αντιληφθούν ότι όλες αυτές οι κραυγές που ακούν από όλους αυτούς τους κριτές, που θέλουν να αυτοδικαιωθούν και να νοιώσουν ότι ήδη έχουν μπει στον παράδεισο,  δεν έχουν καμία σχέση με τη ζωή και τα πιστεύω της Εκκλησίας μας!

Ελευθέριος Ν. Χρυσοχόος

                                     --------------------------------------------------------------------

† Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ Ν Ε Κ Τ Α Ρ Ι Ο Σ 

Ναύπλιο 19 Ἰανουαρίου 2015 

τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΔΙΑΒΙΟΥΝΤΑ 

κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟ 

Κύριε Τελεβάντε, 

Δὲν σᾶς ἀποκαλῶ «ἀγαπητό», ὄχι ἐπειδή δὲν τὸ θέλω, ἀλλά μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μὴ σᾶς προσβάλλω καὶ σᾶς ἐκθέσω σὲ ὅλους ὅσους σᾶς θεωροῦν «θεματοφύλακα» καὶ διαδικτυακό ὑπερασπιστή τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ θεωρηθεῖ ὅτι ἔχετε ἐπικοινωνία μ᾿ ἕναν "λατινόφρονα„ καὶ "οἰκουμενιστή„ ἐπίσκοπο. Δὲν σᾶς γνωρίζω προσωπικά. Γνωρίζω ὅμως ὅτι εἴστε χειριστής τοῦ διαδικτύου καὶ εἰδικός στὸ νὰ ἀνακαλύπτετε παντοῦ ἐχθρούς τῆς Ὀρθοδοξίας, ψάχνοντας ἀκόμη καὶ κάτω ἀπό τὶς πέτρες. Ἡ C.I.A., ἡ K.G.B. καὶ ἡ ἀλήστου μνήμης ΕΣΑ, ἀλλά καὶ ὅλες οἱ παρόμοιες ὑπηρεσίες, εἶμαι σίγουρος ὅτι στὸ πρόσωπό σας θὰ ἔβρισκαν τὸν τέλειο πράκτορα. 

Ὁμολογῶ ὅτι εἶμαι ἀρκετά ὀπισθοδρομικός. Δὲν ἀσχολοῦμαι καθόλου οὔτε μὲ τοὺς Η/Υ, οὔτε μὲ τὴν τηλεόραση, δὲν ἀμφισβητῶ τὴ χρησιμότητά τους. Θεωρῶ ὁ χρόνος μας εἶναι λίγος, ἔχουμε νὰ κάνουμε τόσα πράγματα, ποὺ τὸ 24ωρο εἶναι πολύ λίγο. Δὲν ὑπάρχει χρόνος γιὰ χάσιμο, οὔτε γιὰ ἐξάρτηση ἀπό τὰ σύγχρονα αὐτά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης. Ὅσο καὶ νὰ μὴν τὸ πιστεύετε δὲν ξέρω οὔτε πιο κουμπί πατᾶνε γιὰ νὰ ἀνοίξει ὀ Η/Υ. Γι᾿ αὐτό συγχωρέστε με ποὺ δὲν παρακολουθῶ τὶς ὅποιες καταγγελίες σας. Κάποιοι φίλοι μόνο, μοῦ στέλνουν κατά καιρούς τὰ "βαθυστόχαστα„ κείμενά σας, συνοδευμένα μὲ σκωπτικά σχόλια ... Ἔτσι λοιπόν μαθαίνω γιὰ τὶς ἀπαξιωτικές κρίσεις σας καὶ τὶς ἀπειλές σας πρὸς τὸ πρόσωπό μου. 

Ἀναρωτιέμαι: τόσους ἀνθρώπους γνωρίσατε στὴ ζωή σας, δὲν βρέθηκε κάποιος νὰ σᾶς μιλήσει ἀδελφικά, νὰ σᾶς πεῖ κάτι, νὰ σᾶς προβληματίσει; Δὲν βρέθηκε κάποιος νὰ σᾶς πεῖ τὴν ἀλήθεια, ὅτι δηλαδή κάτι δὲν πάει καλά! Ὅτι ἔχετε πάρει ἕναν ὀλισθηρό καὶ πλανεμένο δρόμο, ὁ ὁποίος κανείς δὲν ξέρει ποὺ θὰ σᾶς ὁδηγήσει; Λέτε ὅλοι αὐτοί οἱ ἄνθρωποι νὰ βρίσκονται σὲ πλάνη καὶ μόνον ἐσεῖς νὰ κατέχετε τὴν ἀλήθεια; Κατηγορεῖτε τὸν πάπα γιὰ τὸ ἀλάθητο. Μὰ δὲν ἔχετε καταλάβει ὅτι ἔχετε αὐτοανακηρυχθεῖ μόνος σας "πάπας″, χειρότερος ἀπό ὁποιονδήποτε ἄλλον πάπα; Ἀλήθεια, μόνον ἐσεῖς κατέχετε τὴν ἀλήθεια καὶ κανείς ἄλλος; Ὅλοι οἱ ἄλλοι πατριάρχες, ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, θεολόγοι, σύνοδοι βρίσκονται σὲ πλάνη καὶ μόνον ἐσεῖς ὀρθοτομεῖτε τὸν λόγον τῆς ἀληθείας; Ἐσεῖς μόνον ἔχετε τὸ χάρισμα τῆς θεολογίας, καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ὡς "μιασμένοι" ἀπό τὸ "μίασμα" τοῦ "οἰκουμενισμοῦ", δὲν πρέπει νὰ ἔχουν λόγο γιὰ κανένα θέμα; Μὲ ἄλλα λόγια σὲ τὶ διαφέρετε ἀπό τὸ πάπα, ποὺ τόσο πολύ κατηγορεῖτε; 

Ἔχοντες μέσα σας ἀπορρίψει καὶ καταδικάσει ὅλους τοὺς ἄλλους εἴτε κληρικούς εἴτε λαϊκούς, δὲ φοβάστε μήπως ἡ προσευχή τοῦ Φαρισαίου ταιριάζει ἀπόλυτα, μὲ κάποιες βέβαια, παραλλαγές; «Ὁ Θεός εὐχαριστῶ σοι, ὅτι οὐκ εἰμί ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων, οἰκουμενιστές, λατινόφρονες, νεορθόδοξοι, νεοπατερικοί, ἀνανεωτές, βαρλααμιστές καὶ ἄλλα ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός». 

Σκέφτομαι ὅτι στὴν Ἀμερική ὅπου ζεῖτε, σὲ μία χώρα ποὺ φημίζεται γιὰ τὶς νέες ἐφευρέσεις καὶ ἀνακαλύψεις, ἀνακαλύψατε καὶ σεῖς τὸ «ὀρθοδοξόμετρο», ἕνα ἀλάθητο φαίνεται μηχάνημα γιὰ νὰ μπορεῖτε νὰ μετρᾶτε τὴν ὀρθοδοξία τῶν ἄλλων! Ὅλους τοὺς βρίσκετε λειψούς στὴν Ὀρθόδοξη πίστη. Κανένας δὲν ξεφεύγει ἀπ᾿ τὸ ὀρθοδοξόμετρό σας. Εἶμαι σίγουρος πὼς ἤδη ἔχετε πάρει τὴ θέση τοῦ Δίκαιου Κριτή καὶ ἔχετε καταδικάσει ὅλους ἐμᾶς στὸ αἰώνιο πῦρ τῆς κόλασης. Ἡ πύλη τοῦ παραδείσου εἶναι μόνο γιὰ σᾶς ἀνοιχτή. Ζῆστε αὐτό τὸν παράδεισο μόνος σας καὶ ἀφῆστε ὅλους ἐμᾶς στὴν κόλαση. Ὅμως νὰ ξέρετε ἡ μοναξιά εἶναι ἡ χειρότερη κόλαση! 

Ἀλήθεια, ἔχετε διαβάσει στὸν Εὐεργετινό τὴν ΜΘ΄ ὑπόθεση τοῦ πρώτου τόμου καὶ τὶς Α΄ Β΄ ὑποθέσεις τοῦ τρίτου τόμου, γιὰ νὰ δεῖτε τὶ σημαίνει κατάκριση καὶ καταλαλιά καὶ τὶ ἐπιπτώσεις ἔχουν στὴν πνευματική ζωή; Κι ἐπειδή ἀρέσκεστε στὴ λέξη ἀντίχριστος, ἔχετε διαβάσει τὸ φοβερό λόγο τοῦ Ἁγίου Ἀναστασίου τοῦ Σιναΐτη; «'Εκεῖνος ποὺ κρίνει πρὶν ἀπό τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ὁ ἀντίχριστος, γιατί ἁρπάζει τὸ ἀξίωμα τοῦ Χριστοῦ»! 

Ομιλία Αγίου Μάρκου Ευγενικού προς τον Πάπα Ρώμης!

Πηγή: Ιδιωτική Οδός

Ολόκληρος ο λόγος του Εφέσου αγίου Μάρκου Ευγενικού έμπροσθεν του πάπα Ρώμης Ευγένιου Δ΄, στη σύνοδο της Φεράρας, το 1438: 

«Σήμερον τῆς Παγκοσμίου χαρᾶς τὰ προοίμια, σήμερον αἱ νοηταὶ ἀκτῖνες τοῦ τῆς εἰρήνης ἡλίου τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ προανατέλλουσι· σήμερον τὰ τοῦ Δεσποτικοῦ σώματος μέλη, πολλοῖς πρότερον χρόνοις διεσπαρμένα τε καὶ ἐρρηγμένα πρὸς τὴν ἕνωσιν ἀλλήλων ἐπείγεται. Οὐ γὰρ ἀνέχεται ἡ κεφαλὴ πάντων Χριστὸς ὁ Θεὸς ἐφιστάναι διῃρημένῳ τῷ σώματι οὐδὲ τὸν τῆς ἀγάπης δεσμὸν ἐξ ἡμῶν ἀνῃρῆσθαι παντάπασι ἡ ἀγάπη βούλεται· διὰ τοῦτο ἐξήγειρέ σε τὸν τῶν Ἱερέων αὐτοῦ προτεύοντα, πρὸς τὴν ἡμετέραν ταύτην κλῆσιν, καὶ τὸν εὐσεβέστατον ἡμῶν Βασιλέα πρὸς τὴν ὑπακοὴν διανέστησε, καὶ τὸν ἁγιώτατον ἡμῶν Ποιμένα καὶ Πατριάρχην, γήρως ἐπιλαθέσθαι, καὶ ἀσθενείας μακρᾶς παρεσκεύασε, καὶ ἡμᾶς τοὺς ὑπ᾿ αὐτῷ ποιμαινομένους ἁπανταχόθεν συνήθροισε, καὶ μακρᾶς ὁδοῦ καὶ πελάγους, καὶ κινδύνων ἑτέρων κατατολμῆσαι πεποίηκεν, ἀφ᾿ οὗ προφανῶς Θεοῦ δυνάμει καὶ κρίσει γεγένηται· καὶ τόπερ ὁποῖον ἔσται καλὸν καὶ Θεῷ φίλον, ἐντεῦθεν ἤδη προοιμιάζεται· δεῦρο δὴ οὖν, ἁγιώτατε πάτερ, ὑπόδεξαι τὰ σὰ τέκνα μακρόθεν ἐξ ἀνατολῶν ἥκοντα, πυρίπτυξαι τοὺς ἐκ μακροῦ διεστῶτας τοῦ χρόνου, πρὸς τὰς σὰς καταφυγόντας ἀγκάλας· θεράπευσον τοὺς σκανδαλισθέντας, ἅπαν σκῶλον καὶ πρόσκομμα τῆς εἰρήνης κωλυτικὸν ἐκ μέσου γενέσθαι κέλευσον· εἰπὲ καὶ αὐτὸς τοῖς ἀγγέλοις ὡς τοῦ Θεοῦ μιμητής, ὁδοποιήσατε τῷ λαῷ μου, καὶ τοὺς λίθους ἐκ τῆς ὁδοῦ διαρρίψατε. Μέχρι τίνος οἱ τοῦ αὐτοῦ Χριστοῦ, καὶ τῆς αὐτῆς πίστεως βάλλομεν ἀλλήλους καὶ κατατέμνομεν; μέχρι τίνος οἱ τῆς αὐτῆς Τριάδος προσκυνηταὶ δάκνομεν ἀλλήλους καὶ κατεσθίομεν, ἕως ἂν ὑπ᾿ ἀλλήλων ἀναλωθῶμεν, καὶ ὑπὸ τῶν ἔξωθεν ἐχθρῶν εἰς τὸ μηκέτι εἶναι χωρήσωμεν; Μὴ γένοιτο, Χριστὲ βασιλεῦ τοῦτο, μηδὲ νικήσῃ τὴν σὴν ἀγαθότητα τῶν ἡμετέρων ἁμαρτιῶν ἡ πληθύς, ἀλλ᾿ ὥσπερ ἐν τοῖς πρότερον χρόνοις ὅτε τὴν κακίαν εἶδες ὑπερταθεῖσαν, καὶ ἐπὶ μέγα χωρήσασαν, διὰ σαυτοῦ καὶ τῶν σῶν Ἀποστόλων ἀνέστειλας αὐτὴν τῆς πρόσω φορᾶς, καὶ πρὸς τὴν σὴν ἐπίγνωσιν ἐπέστρεψας ἅπαντας, οὕτω καὶ νῦν διὰ τῶν σῶν θεραπόντων, οἱ μηδὲν τῆς σῆς ἀγάπης προὐργιαίτερον ἔθεντο· σύναψον ἡμᾶς ἀλλήλοις, καὶ σεαυτῷ, καὶ τὴν εὐχὴν ἐκείνων ἐπιτελῆ ποίησον, ἣν ἡνίκα πρὸς τὸ πάθος ἀπίης εὐχόμενος ἔλεγες. «Δὸς αὐτοῖς ἵνα ὦσιν ἕν, καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν», ὁρᾷς κύριε τὴν διασπορὰν ἡμῶν ὡς ἐλεεινή, καὶ ὡς οἱ μὲν αὐτονομίᾳ καὶ αὐθαδείᾳ συνειθισθέντες, εἰς ἀφορμὴν τῆς σαρκὸς τὴν ἐλευθερίαν κατεχρησάμεθα, καὶ δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας, καὶ τὸ ὅλον σάρκες γεγόναμεν· οἱ δὲ τοῖς ἐχθροῖς τοῦ σταυροῦ σου πρὸς διαρπαγὴν καὶ δουλείαν ἔκδοτοι καθεστήκαμεν, καὶ ὡς πρόβατα σφαγῆς ἐλογίσθημεν· ἱλάσθητι, Κύριε, πρόσχες, Κύριε, ἀντιλαβοῦ ἡμῶν, Κύριε. Τὸ πάλαι θρυλούμενον ὡς Οἰκουμενικῆς Συνόδου χρεία τοῖς πράγμασι, σήμερον ἡμεῖς ἐπληρώσαμεν, καὶ τὸ ἡμέτερον ἅπαν εἰσενηνόχαμεν, δὸς δὴ καὐτὸς τὰ πρὸς τελείωσιν ὧν ἠρξάμεθα, δύνασαι γὰρ εἰ θελήσεις μόνον, καὶ τὸ θέλημά σου πρᾶξίς ἐστι συντετελεσμένη· εἰπὲ καὶ ἡμῖν ὡς πρότερον διὰ τοῦ Προφήτου σου· «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ τὸ Πνεῦμά μου ἐφέστηκεν ἐν μέσῳ ὑμῶν· σοῦ γὰρ παρόντος, ἅπαντα λοιπὸν εὔοδα καὶ λεῖα γενήσεται. Καὶ ταῦτα μὲν ἐμοὶ πρός γε τὸ παρὸν ηὔχθω· πρὸς δὲ σὲ λοιπὸν ἁγιώτατε πάτερ τὸν λόγον ποιήσομαι. Τίς ἡ τοσαύτη φιλονεικία περὶ τὴν καινοτόμον ταύτην προσθήκην ἥτις τὸ σῶμα Χριστοῦ κατέταμε καὶ διέσχισε, καὶ τοὺς ὑπ᾿ αὐτοῦ καλουμένους ἐπὶ τοσοῦτον ταῖς γνώμαις διέσχισε; τίς ἡ μακρὰ καὶ χρόνιος ἔνστασις, καὶ ἄφιλος ὑπεροψία τῶν ἀδελφῶν καὶ τῶν σκανδαλιζομένων ἡ ἀλλοτρίωσις; τί τῶν πατέρων κατέγνωμεν, ὅτι παρὰ τὰς κοινὰς αὐτῶν παραδόσεις, ἕτερα φρονοῦμεν καὶ λέγομεν; τὴν ἐκείνων ἐλλιπῆ τιθέμεθα πίστιν καὶ τὴν ἡμετέραν ὡς τελειοτέραν εἰσάγομεν; τί παρὰ τὸ εὐαγγέλιον ὃ παρελάβομεν ἕτερον εὐαγγελιζόμεθα; τίς ἡμῖν ἐβάσκανε πονηρὸς δαίμων τῆς ὁμονοίας καὶ τῆς ἑνώσεως; τίς τὴν ἀδελφικὴν ἀγάπην ἐξ ἡμῶν ἀφεῖλε, τὴν διάφορον θυσίαν εἰσαγαγὼν τὴν οὐκ ὀρθῶς προσφερομένην ἐπὶ μὴ διαιρομένην; ἆρα ψυχῆς ἀποστολικῆς ταῦτα, καὶ Πατρικῆς γνώμης, καὶ ἀδελφικῆς διαθέσεως; ἢ τοὐναντίον σκαιοῦ ἂν καὶ διεστραμμένου καὶ αὐθεκάστου, καὶ οὐδὲν ἡγουμένου δεινὸν εἰ πάντες ἀπώλλυντο; Ἐγὼ μὲν οἶμαι τὸν τὴν διαίρεσιν ταύτην εἰσαγαγόντα, καὶ τὸν ἄνωθεν ὑφαντὸν χιτῶνα τοῦ δεσποτικοῦ σώματος διασχίσαντα μείζω τῶν σταυρωτῶν ὑποστήσασθαι δίκην, καὶ τὸν ἀπ᾿ αἰῶνος ἁπάντων ἀσεβῶν καὶ αἱρετικῶν. Ἀλλὰ σοὶ τοὐναντίον ἐξέσται, μακαριώτατε Πάτερ, εἰ βουληθείης μόνον τὰ διεστῶτα συνάψαι, καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ καθελεῖν, καὶ Θεοῦ οἰκονομίας ἔργον ἐργάσασθαι. Τούτου καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτὸς κατεβάλου, καὶ ταῖς λαμπραῖς φιλοτιμίαις, καὶ μεγαλοδωρίαις ἐπηύξησας, καὶ τόπερ ἐπιθεῖναι εὐδόκησον, οὐ γὰρ εὑρήσεις ἐπιτήδειον μᾶλλον, ἢ ὃν ὁ Θεός σοι παρέσχετο σήμερον. 

Διαβάστε τη συνέχεια στην ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟ

Το άλλοθι του «Οικουμενισμού»

του Αρχιμ.Γεράσιμου Φραγκουλάκη, Γερμανία

Παραφουσκωμένο εμφανίζεται το τελευταίο διάστημα το μπαλόνι του «Οικουμενισμού» και είναι πολλοί βέβαια εκείνοι που το φουσκώνουν. Πρόκειται για τους αυτοαποκαλούμενους και αλληλολιβανιζόμενους «ομολογητές-αγωνιστές», που όπως και παλαιότερα γράψαμε, το τελευταίο διάστημα αποτελούν είδος εν υπερεπαρκεία. Σ’ αυτούς ανήκουν κληρικοί και λαϊκοί, θεολόγοι και μη, blogάκηδες και φερέφωνα εκ των οποίων πολλοί μοιάζουν ωσάν να βρίσκονται σε κατάσταση έκστασης, άλλοι σε θέση εγρήγορσης, άλλοι υπό την επήρεια μέθης και πολλοί αλαλάζοντες ως «πεφωτισμένοι» γλωσσολαλούντες.

Τα βέλη τους κατευθύνονται σε πολλούς. Κύριος όμως στόχος τους είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούν μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν. Γιατί αποκλείεται να μην υπάρχει σκοπιμότητα. Αλλιώς πώς να εξηγήσουμε το γεγονός ότι ενοχλούνται από την δραστηριοποίηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου;

Διαβάστε τη συνέχεια στο AMEN.GR

Εύλογες απορίες… (μετά τον «Φιλιππικό» του Μητροπολίτου Πειραιώς κατά του Οικουμενικού Πατριάρχου)

του Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Τσέτση, στο Amen.gr 

Λαμβάνοντας αφορμή από την συμμετοχή της Α.Θ.Π., του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στις εορταστικές εκδηλώσεις του Μιλάνου, επί τη συμπληρώσει 1700 ετών από της εκδόσεως του «Διατάγματος των Μεδιολάνων», αλλά και από τον εορτασμό της επετείου αυτής στην Κωνσταντινούπολη, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, θεώρησε σκόπιμο να αποστείλει προς τον Πατριάρχη μακροσκελέστατη επιστολή, προκειμένου όπως καυτηριάσει, σε ύφος άκρως επιτιμητικό, όσα, κατά τη γνώμη του, «καινοφανή, πρωτοφανή και ξένα προς την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία» διδάγματα προέβαλλεν ο Παναγιώτατος σε ομιλίες που εξεφώνησε στα πλαίσια των εν λόγω εορτασμών. Σημειωθήτω ότι η επιστολή κοινοποιήθηκε στους Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, (όχι όμως στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, τον και Πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου!), μέσω δε Διαδικτύου, διοχετεύθηκε σ΄όλη την Ορθόδοξο Οικουμένη.

Ουσιαστικά, δεν πρόκειται περί επιστολής, αλλά περί μιάς εξ 72 σελίδων και 21 κεφαλαίων «πραγματείας» ιστορικού, Θεολογικού, Εκκλησιολογικού και Ιερο-Κανονικού περιεχομένου, η οποία, όμως, δεν «κομίζει γλαύκα εις Αθήνας»! Απλώς διότι αποτελεί συμπίλημα,  με την μέθοδο της «αποκοπής/ επικόλλησης» (cut and paste), χιλιοειπωμένων αντιρρητικών θέσεων γνωστών αντιδυτικών κληρικών και λαϊκών θεολόγων και δίνει την εικόνα του «λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι  ατάκτως ερριμμένα»!

Διαβάστε τη συνέχεια στο ΑΜΕΝ.GR

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η Οικουμενική Κίνηση

του Εμμανουήλ Ανδρουλακάκη, Δικηγόρου*

Σημαντικές πτυχές που αφορούν στο ζήτημα της συμμετοχής της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Οικουμενική Κίνηση, κυρίως δε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, αποτελούν το αντικείμενο του νέου βιβλίου του Τριτεύοντος των Πατριαρχικών Διακόνων Θεοδώρου Μεϊμάρη, που αφιερώνεται στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για την πρωτοπόρα και αδιάπτωτη διακονία Του στον χώρο της προαγωγής των διαχριστιανικών σχέσεων, από την ανάρρηση του στον Πατριαρχικό Θρόνο μέχρι σήμερα. To πολυσέλιδο πόνημα που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αντ. Σταμούλη στη Θεσσαλονίκη αγγλιστί με τίτλο “The Holy and Great Council of the Orthodox Church and the Ecumenical Monement” (Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η Οικουμενική Κίνηση) επέδωσε ο συγγραφέας στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο την Πέμπτη 23 Μαΐου.

Το καλαίσθητο αυτό βιβλίο, που αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια και 365 σελίδες, κοσμείται από σχετικό Πατριαρχικό Γράμμα και πραγματεύεται την επίσημη Ορθόδοξη τοποθέτηση έναντι της Οικυμενικής Κίνησης και των Διαχριστιανικών Διαλόγων της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τις άλλες Χριστιανικές Εκκλησίες και Ομολογίες, όπως η τοποθέτηση αυτή διαμορφώθηκε σε Πανορθόδοξο επίπεδο μέσα από την πορεία σύγκλησης της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, στο θεματολόγιο της οποίας το υπό εξέτασιν ζήτημα κατέχει εξέχουσα θέση.