Ὁ Πατριάρχης εἰς τήν Ἰωνίαν.

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐπί τῇ ἱ. μνήμῃ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, μετέβη ἀεροπορικῶς τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 7ης Μαΐου, εἰς Σμύρνην, γενόμενος δεκτός ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ ὑπό τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου, τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἐρυθρῶν κ. Κυρίλλου, τῆς Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος Εὐγεν. κ. Ἀργυροῦς Παπούλια, τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἐντιμ. κ. Γεωργίου Θεοδωρίδου καί μελῶν αὐτῆς, ὡς καί προσελθόντων ἐξ Ἑλλάδος πιστῶν. Ἐκεῖθεν ὁ Παναγιώτατος μετέβη εἰς τό χωρίον Κιρκιντζέ (Şirince) καί ἐχοροστάτησε κατά τόν τελεσθέντα ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Ἑσπερινόν, τελέσας καί Ἀρτοκλασίαν προσκομισθεῖσαν ὑπό τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Ν. Ἐφέσου Πιερίας «Ὁ Ἡράκλειτος». Εἰς τό τέλος ὡμίλησεν ὁ Πρόεδρος τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου Ἐλλογ. κ. Ἰωάννης Δημητριάδης, Ἐκπαιδευτικός, ἐλθών ἐπικεφαλῆς ὁμάδος προσκυνητῶν, καί ὁ Πατριάρχης ἑλληνιστί καί τουρκιστί.

Ἐν συνεχείᾳ, ηὐλόγησεν Οὗτος τό εὐγενῶς παρατεθέν πρός τιμήν Του δεῖπνον ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου, ὅν καί ἐπῄνεσε διά τό ὑπ᾽ αὐτοῦ μετά ζήλου ἐπιτελούμενον ἔργον ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ταύτῃ τοῦ Θρόνου.

Τήν Δευτέραν, 8ην τ.μ., ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης προέστη τῆς τελεσθείσης ἐν τῇ ἐν Ἐφέσῳ παλαιᾷ Βασιλικῇ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Θείας Λειτουργίας, ἔνθα καί ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Ρόδου κ. Κυρίλλου καί Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου καί συμπροσευχομένων τῶν Σεβ. Μητροπολίτου Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλοχίου, Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἐρυθρῶν κ. Κυρίλλου, Εὐγεν. κυρίας Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος ἐν Σμύρνῃ, Ἐξοχ. κ. Μαξίμου Χαρακοπούλου, πρ. Ὑπουργοῦ, Βουλευτοῦ Ν.Δ. Λαρίσης, καί Ἀναστασίου Νεράντζη, πρ. Ὑφυπουργοῦ καί πρ. Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς, Ἐλλογ. κ. Κωνσταντίνου Μυγδάλη, πιστῶν ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος Σμύρνης καί προσκυνητῶν ἐξ Ἑλλάδος.

Κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν ὁ Πατριάρχης ἡμῶν ἐχειροτόνησεν εἰς Διάκονον τόν Ἐλλογ. κ. Ἐλευθέριον Χρυσοχόον, Θεολόγον, Γραμματέα τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅν καί προσεφώνησεν ἰδιαιτέρως κατά τήν πρός τό ἐκκλησίασμα ὁμιλίαν Αὐτοῦ διά λόγων πατρικῶν, ἐξάρας τήν ἀφοσίωσίν του εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καί τήν ὑπηρεσίαν του ἐν αὐτῇ, συγχαρείς δέ καί τούς οἰκείους αὐτοῦ. 

Λόγος χειροτονητήριος του Αδριανουπόλεως Αμφιλοχίου

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ 

ΛΟΓΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΕΑΥΤΟΥ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙᾼ, 

ΦΑΝΑΡΙΟΝ, ιη’ Ὀκτωβρίου ,βιδ’ 

Παναγιώτατε καὶ πανσέβαστέ μοι, Πάτερ καὶ Δέσποτα, 

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, 

Ἱερὲ τῶν Κληρικῶν καὶ μοναχῶν κατάλογε, 

ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, 

«Ἴδιον ἀρχιερέως τὸ προσφέρειν δῶρα τῷ τῶν ὅλων Θεῷ. Τούτου χάριν ὁ Μονογενὴς ἐνανθρωπήσας, καὶ τὴν ἡμετέραν φύσιν ἀναλαβὼν, ταύτην ὑπὲρ ἡμῶν προσενήνοχε»1, λέγει ὁ Κύρου Θεοδώρητος διερμηνεύων τόν μέγα τὸν ἐθνῶν Ἀπόστολον2. Καὶ κατὰ πρῶτον μὲν δῶρα λέγει αὐτὴν τὴν φρικωδεστάτην καὶ ἀναίμακτον ἱερουργίαν ἐν δευτέροις δὲ, πᾶν τί τὸ καθ΄ ἑαυτόν∙ βίον, πολιτείαν, ἔργα, λόγια, καρδίαν, νοῦν, χαρίσματα, τάλαντα, ψυχὴν καὶ ὑπόστασιν. Ταῦτα πάντα, ὡς θυσίαν καὶ ὁλοκάρπωμα ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως προσφέρονται Κυρίῳ τῷ Θεῶ καθ’ ἡμέραν καὶ ἐν τῷ βίῳ ὁλοκλήρῳ. 

Συνέχει μὲ ὁ λόγος καὶ δειλιῶν διαλογίζομαι: «Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι;»3∙ τί ἀνταποδώσω τῇ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ περὶ πάντων ὧν ἐδωρήσατό μοι; τί ἀνταποδώσω Σοι τῷ Πρώτῳ τῆς Οἰκουμένης Ἱεροθύτῃ καὶ Δεσπότη περὶ πάντων ὧν ἐχαρίσατό μοι; Πτωχός εἰμι ἐγὼ καὶ πένης, καὶ οὐ δυνάμαι κατ’ ἀξίαν προφέρειν δωρήματά τε καὶ ἁγιστείας τῷ τῶν ὅλων Δεσπότῃ. Ἐνδεὴς καὶ ἐξουθενημένος καὶ ἡ ἰσχὺς μου ἐγκατέλειπέ με καὶ οὐ δύναμαι τὸ τῆς Ἀρχιερωσύνης ἔμπονον βαστάζειν. Τετάρακται ἡ καρδία μου, καὶ ἐσαλεύθησαν οἱ πόδες μου καὶ ἔμφοβος ἐγενόμην διὰ τῆς εὐεργεσίας τὸ ὑπερβάλον καὶ τῆς Πατριαρχικῆς Σου καρδίας τὸ εὐσυμπάθητον καὶ ἀγαπητικόν. 

Τί δώσῃ μοι ψαλτήριον τερπνὸν δεκάχορδον καὶ κιθάραν ἡδυμελίφθογγον; Τίς δανείσῃ μοι φωνὴν ἡδύμολπόν τε καὶ λυγηρά; Τίς κατασκευάσῃ σάλπιγγαν χαλκίνην; Τίς προσφέρῃ μοι γλῶτταν εὐδίνητον ὑπὲρ κάλαμον γραμματέως ὀξυγράφου διὰ νὰ παραστήσω τῆς δωρεᾶς τὸ ἀμήχανον, τῆς εὐλογίας τὸ δυσεξαρίθμητον καὶ ἐν ταυτῷ τῆς εὐχαριστίας τὸ ἄπειρον. 

Διπλῆν καὶ πολλαπλῆν αἰσθάνομαι, τὴν ἱερὰν καὶ μοναδικὴν ταύτην ὥραν, τὴν δωρεὰν τοῦ Δεσπότου, ἀλλὰ καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν εὐεργεσίαν καὶ τὴν εὐθύνην. Κατεστάθην σήμερον, ἀπείρῳ Θεοῦ συγκαταβάσει καὶ Πατριαρχικῇ Σου παρακελεύσει Ἐπίσκοπος τῆς Πρωταρίστου Ἐκκλησίας καὶ τέκνον Σόν, τέκνον Πατρὸς περιφανοῦς, τοῦ ἀγγέλου τῆς κατὰ τὴν Βασιλίδα τῶν Πόλεων Ἐκκλησίας, τοῦ ἀστέρος τοῦ τηλαυγοῦς καὶ ὑπεράλλου, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ κοινοῦ Πατρός πάντων ἡμῶν!!! 

Εὐχαῖς καὶ ἱκεσίαις Σαῖς καὶ τῶν ἁγίων Ἀρχιερέων ἐπεφοίτησε πρὸ μικροῦ τὸ ἀκτιστοσυμπλαστουργοσύνθρονον καὶ τελεταρχικὸν Πνεῦμα, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ἐπ’ ἐμὲ τὸν μικρὸν ἐν ἀδελφοῖς πολλοῖς καὶ ἔχρισέ με ἐλαίῳ ἀγαλλιάσεως πνευματικῷ καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὰ ἐνδότερα τοῦ καταπετάσματος, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, εἰς τὴν πληρότητα τῶν χαρισμάτων καὶ περικεκάλυψέ με τῇ τῆς ἀρχιερωσύνης χάριτι.