Μνήμη του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου σήμερα, 12 Οκτωβρίου, και παραθέτουμε ένα υπέροχο και ξεκάθαρο κείμενο του μεγάλου Πατρός, σχετικό για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Όχι με πολλά λόγια, αλλά απλά και μετρημένα, με δύο κουβέντες, απαντά στο θέμα το πως μπορεί να σωθεί ο άνθρωπος.
Τί λοιπόν είναι ή σωτηρία; Το να γίνουμε μέτοχοι της αγιότητος του Θεού. Στην κρίση όμως του Θεού εναπόκειται αυτό, το να μεταδώσει την αγιότητα του σε όσους κατευθύνουν τις καρδιές τους σ’
αυτόν, και σε όσους το πνεύμα έχει πεποίθηση στον Θεό. Αυτός βλέπει με ευμένεια τους ευθείς.
Οι μεν άνθρωποι βλέπουν όσα φαίνονται, ο Θεός όμως βλέπει όσα κρύβονται.
Ο προφήτης λέει:
«Ετοιμάσατε την οδό Κυρίου, κάνετε ευθείς τους δρόμους του»· και δρόμοι μεν του Θεού είναι οι ψυχές των ανθρώπων, είναι δε ευθείες όταν ομολογούν την άγνοιά τους και την απαιδευσία και την αγριότητα – και γι’ αυτό την ευκολία τους να αμαρτάνουν -, το να μη ζουν με υποκρισία, ούτε άλλο να έχουν στο νου και άλλο να δείχνουν ότι θέλουν, ώστε να καρπώνονται την τιμή από τους ανθρώπους μάλλον παρά απ’
τον Θεό.
Γιατί αυτή την ψυχή ο Θεός, ο οποίος εξετάζει τις καρδιές, την απεχθάνεται. Επειδή λοιπόν στον Θεό υπάρχει η σωτηρία, ας προετοιμάζει καθένας τον εαυτό του να καταστεί άξιος του ελέους του Θεού και ας γίνει ευθύς. Γιατί ο ευθύς είναι αληθινός, ο αληθινός είναι ταπεινός, ο ταπεινός μόνο είναι άξιος του ελέους. Διότι εκείνος που δεν είναι ευθύς,
επειδή δεν είναι αληθινός, δεν μπορεί να ελεηθεί από τον Θεό που είναι η αλήθεια.
Κάνεις λοιπόν εάν δεν γίνει προηγουμένως ευθύς, ας μην πιέζει τον Θεό να τον ελεήσει· διότι είναι αδύνατον ο Θεός να ενωθεί με διεστραμμένη ψυχή, αφού έλεος του Θεού είναι αυτό, το να γίνουμε μέτοχοι της άγιότητος του Θεού. Εάν όμως κάποιος τον οποίο νικά ο πονηρός, ο εξουσιαστής της κακίας, δεν έχει δύναμη να γίνει ευθύς,
ας βιάσει τη θεία αγαθότητα να του δοθεί η δύναμη να γίνει πρώτα ευθύς,
ώστε ως ευθύς να αξιωθεί το μέγα έλεος,
δηλαδή να μετάσχει στην αγιότητα του Θεού, η οποία είναι πλήρης έχθρα ανάμεσα στον αγιασμένο και σε κάθε αμαρτία. Γιατί όποιος αγαπά τον Θεό, αγαπά και όσα αρέσουν στον Θεό, ενώ όσα δεν είναι αρεστά στον Θεό,
είναι κατ’
ανάγκη αρεστά στον διάβολο- γιατί όποιος δεν είναι ευθύς, είναι φίλος του διαβόλου.
