Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως, 27-12-2013
Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σεβαστείας κ. Δημητρίου
Κατά τό λῆγον ἔτος συμπληρώθηκαν ἑκατό χρόνια ἀπό τήν γέννησι, καί σήμερα, ἑορτή τοῦ Πρωτομάρτυρος Ἁγίου Στεφάνου, εἰκοσιτέσσαρα χρόνια ἀπό τήν τελευτή τοῦ ἐξέχοντος Ἱεράρχου τοῦ Θρόνου Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος, ἐξ οὗ καί ἡ παροῦσα πένησσα ἀναφορά εὐγνώμονος υἱικῆς μνήμης.
Ἡ δική μου γενιά στήν νεότητά της, γνώρισε τόν Γέροντα σάν Μητροπολίτη Χαλκηδόνος, καί ὄχι μόνον.
Τό «ὄχι μόνον» παραπέμπει ἀπό τήν μιά στήν κοινή τότε συνείδησι κλήρου καί λαοῦ, ὅτι ἀνθρωπίνως βέβαια, αὐτός ἐπρόκειτο νά διαδεχθῇ τόν γηραιό πλέον Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, καί ἀπό τήν ἄλλη, ὅτι αὐτός καί πάλι, αἴρει τόν σταυρόν τοῦ Πατριαρχικοῦ μαρτυρίου μετ’αὐτόν.
Ὅτι, δηλαδή, μετά τίς ἀλγεινές προεκλογικές ἐξελίξεις τῆς Πατριαρχικῆς διαδοχῆς (1972), «δέν ἀπηρνήθη τόν Κρανίου τόπον· δέν διέφυγε τῆς συσταυρώσεως», κατά τόν χαρακτηρισμόν τοῦ ἰδίου. Ἀλλ’ἀντιθέτως, ἀσμένως ἀπεδέχθη νά δάκνουν, αὐτόν κυρίως, οἱ ὄφεις τῆς Πατριαρχικῆς ράβδου!
Εἶναι τιμή, λοιπόν, γιά μᾶς πού παρατηρήσαμε καί παρακολουθήσαμε, ἕκαστος κατά τό αἰσθητήριο τῆς δικῆς του ψυχῆς, τόν περίβλεπτο αὐτόν Ἱεράρχη νά διακονῇ εὐστόχως τά ὅσια καί τά ἱερά τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους, κινούμενος ἐντός τῶν ἀνωτέρω πλαισίων μιᾶς ἀτμοσφαίρας κυμαινομένου ἄλγους.
