Μόνο ένα λεπτό

" Μόνο ένα λεπτό "

 του Στέφανου Δορμπαράκη

Άλλη μια μέρα πέρασε… Το συμπέρασμα το ίδιο… Κενότητα κι απαισιοδοξία. Κάθε βράδυ απόφαση για αλλαγή, αλλά στο τέλος η ίδια διαπίστωση: «Πάλι δεν έκανα τίποτα»…

Δεν θα σου μιλήσω για τις γνωστές δικαιολογίες. Πλέον αυτές έχουν γίνει μια γραφική «πιπίλα» για τον κόσμο… Ναι ξέρω… «Τρέξιμο»… «Άγχος»… «Κρίση»… και πόσα ακόμα… μα η ουσία πού είναι;

Τελικά το ζητούμενό μου είναι ένα: «μόνο ένα λεπτό». Τόσο χρειάζομαι. Όχι παραπάνω. Λίγο χρόνο το πρωί και λίγο το βράδυ. Λίγα δευτερόλεπτα…

Μα τι λέω; Δευτερόλεπτα; ΝΑΙ… λίγα δευτερόλεπτα. Ο Θεός δεν θέλει ώρες. Μόνο ένα λεπτό να του χαρίσω. Αυτό θέλει. Κάποια δεύτερα δοξολογίας. Ένα «Δόξα τω Θεώ». Φτάνει να το πω. Φτάνει να το πιστέψω. Και πού ξέρεις; Αύριο μπορεί να γίνουν δύο τα λεπτά…

"ὥρα ἦν ὡς δεκάτη". Σχόλιο στην εορτή του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου!

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Παντελεήμονος Κρούσκου

Φανταστείτε την στιγμή πού ο Πρόδρομος έδειξε στον Ανδρέα και τον Ιωάννη τον Χριστό και τους είπε : Να αυτός είναι ο Αμνός του Θεού! Και μετα πού Τον ακολούθησαν και ο Χριστός τους απάντησε : ελάτε να δείτε πού μένω. Φανταστείτε την χαρά κι τον ενθουσιασμό του Ανδρέα όταν έτρεξε στον αδελφό του Πέτρο και του φώναζε : Ελα να δείς, βρήκαμε τον Μεσσία!Γιατί ο άνθρωπος του Θεού σκέφτεται και τους άλλους και δεν οικειοποιείται την αποκλειστικότητα στην σωτηρία.

Ο Ιωαννής καταγράφει την ώρα πού αυτός και ο Ανδρέας πρωτοσυνάντησαν τον Χριστό: ὥρα ἦν ὡς δεκάτη ( 4 το απόγευμα). 

Αυτή η ώρα πού άλλαξε την ζωή τους ριζικά αποτυπώθηκε για πάντα στην μνήμη του και απαθανατίστηκε στο ευαγγέλιο του!

Αμποτε η μεγάλη Ώρα να εντυπωθεί και στην δική μας ύπαρξη!

Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος: "Συμπέρασμα: «Παιδιά μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο»!!!"

Του Μητροπολίτου  Χονγκ Κόνγκ Νεκταρίου

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του Αποστόλου Ιωάννη του Θεολόγου, τον κουβαλούσαν οι μαθητές του στην εκκλησία και επειδή δεν μπορούσε να μιλήσει για πολύ, αντί κηρύγματος έλεγε μόνο: Παιδιά μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο.

Μία μέρα ένας μαθητής του τον ρώτησε γιατί κάθε φορά επαναλαμβάνει την ίδια φράση ως κήρυγμα. Ο μέγας Απόστολος απάντησε: Αυτή είναι η εντολή του Κυρίου μας. Αν την τηρήσητε, αυτό είναι αρκετό.

Κάνουμε κι ακούμε σπουδαία και θεολογικά κηρύγματα. Αλλά κανένα τους δεν φθάνει το ύψος της αξίας και το βάθος της σημασίας του απλού και συντόμου κηρύγματος του Θεολόγου Αποστόλου.

Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Δεν έχει νόημα να προσπαθείς να σωθείς μόνος σου. Είσαι μέλος της Εκκλησίας, του Σώματος του Χριστού. Η σωτηρία είναι συλλογικό πάλεσμα. Ο ένας βοηθά τον άλλο. Ο ένας κάνει χώρο για τον άλλο. Ο ένας θυσιάζεται για τον άλλο. Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο σημαίνει να βλέπετε ο ένας στο πρόσωπο του άλλου αυτόν τον ίδιο τον Χριστό. Τι περισσότερο θέλουμε;

Το κήρυγμα αυτό του Αποστόλου Ιωάννη είναι επίκαιρο. Εμείς σήμερα στο όνομα της Αγάπης βγάζουμε ο ένας τα μάτια του άλλου. Καθήσαμε στο θρόνο του Κριτού και εκδίδουμε καταδικαστικές αποφάσεις. Εμείς είμαστε η λυδία λίθος της Ορθοδοξίας και όλοι οι άλλοι κολασμένοι αιρετικοί και προδότες. Και απέναντι στην πραγματική αγάπη θέσαμε τον εγωϊσμό μας, την στενοκεφαλιά μας, την αφιλαδελφία. Μετά μας φταίνε οι «εχθροί της εκκλησίας», οι «σκοτεινές δυνάμεις», η «άθεη κοινωνία», και πάει λέγοντας...

Συμπέρασμα: «Παιδιά μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο»!!!

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος: Για την Αγιότητα..

Του Μητροπολίτου 

Χονγκ Κόνγκ Νεκταρίου

Οι τρείς άγιοι που εορτάζουν σήμερα (24 Σεπτεμβρίου) μας φανερώνουν την βαθύτερη σημασία της αγιότητας και ακόμη ότι ο Θεός αποζητεί ταπεινές, ειλικρινείς και αληθινές καρδιές για να κατοικήσει.

Η Θέκλα γνώρισε σε ηλικία δεκαοκτώ ετών τον Απόστολο Παύλο. Σαγηνεύτηκε από το κήρυγμά του και εγκατέλειψε τα πάντα για να ζήσει ζωή αφιερωμένη στο Χριστό. Πολλές φορές στη ζωή της συνελήφθη και υπεβλήθη σε μαρτύρια για να αρνηθεί την πίστη της. Ο φθόνος των μάγων της Σελεύκειας, οι οποίοι πίστευαν ότι τα πνευματικά χαρίσματά της ήταν μαγικές υπερφυσικές δυνάμεις και οφείλονταν στην σωματική της παρθενία, την έκαμαν φυγάδα σε ηλικία 90 ετών. Ο Θεός παραχώρησε και τελικά βρήκε καταφύγιο σε ένα βράχο, ο οποίος έγινε και ο τάφος της. Ο Κύριος την εδόξασε με την αγιότητα.

Ένα κερί...

Του Μητροπολίτου Καστορίας Σεραφείμ

Τι σημασία έχει στην Ορθόδοξη λατρεία μας και στην πνευματική μας ζωή το άναμμα ενός κεριού;
Το παρατηρούμε συχνά πυκνά στους μικρούς και τους μεγάλους Ναούς.
Το βιώνουμε στην εκκλησιαστική μας παράδοση, αιώνες τώρα.

Mας το θυμίζουν Πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που αναφέρει πως αυτοκράτορες, κληρικοί και λαϊκοί, συνόδευαν με αναμμένες λαμπάδες τα λείψανα των Μαρτύρων και Αγίων της Πίστεώς μας.

Το βλέπουμε στη ζωή των Αγίων μας.

Απλά, αγαπητικά, θυσιαστικά, σαν ένα μικρό παιδί που απευθύνεται προς τον πατέρα, να απευθύνονται κι εκείνοι στον Επουράνιο Πατέρα. Να ανάβουν κεριά μπροστά στις εικόνες των Αγίων και να παρακαλούν το Θεό με υψωμένα τα χέρια τους για τη σωτηρία όλου του κόσμου.

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, άναβε κεριά μπροστά στην εικόνα της Παναγίας.
Ο παπα-Δημήτρης ο Γκαγκαστάθης από τα Τρίκαλα, στους Ταξιάρχες.
Οι Γέροντες Αμφιλόχιος της Πάτμου, Φιλόθεος της Πάρου, Ιάκωβος του Οσίου Δαυίδ και άλλοι πολλοί στο ίδιο μήκος κύματος.
Ο Γέροντας Παΐσιος άναβε κεριά σε έναν τενεκέ από άμμο, στο μέσο του ναΐσκου του κελιού του και προσευχόταν για αναγκεμένους αδελφούς του.
'Ελεγε χαρακτηριστικά : «Το κερί το παίρνει ο Άγιος στο όνομα του οποίου το ανάβουμε και το προσφέρει στο Θεό και δέεται για τη δική μας σωτηρία».

Ο Μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας κάθε μέρα κατέβαινε στον Πατριαρχικό Ναό και άναβε τρία κεριά μπροστά στις Ιερές Εικόνες και μονολογούσε : «Ένα για την Πόλη, ένα για το εμπιστευθέν ποίμνιο, ένα για τους κεκοιμημένους μου».

Το ίδιο κάνει και ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, όπου κι αν βρίσκεται, σε οποιοδήποτε τόπο, σε οποιοδήποτε Ναό, η προσευχή του, ο ασπασμός του στις Ιερές Εικόνες (και μάλιστα όταν φεύγει από την Πόλη για ένα ταξίδι), θα συνοδεύεται με το άναμμα των κεριών και την εκζήτηση του Θείου Ελέους. 

Διαβάστε τη συνέχεια

Η χαρά μας η Παναγία μας!

Του Μητροπολίτου Καστορίας Σεραφείμ

Το πρόσωπο της Παναγίας μονοπωλεί τη σκέψη μας σήμερα. Παρασκευή Α’ των Νηστειών και η Εκκλησία μας με τη θαυμάσια Ακολουθία των Χαιρετισμών, που συγκινεί και μαγνητίζει τις καρδιές των ανθρώπων, μάς παρουσιάζει την Παναγία.
Είναι η μητέρα του Κυρίου μας.

Είναι η γυναίκα εκείνη που διηκόνησε το σχέδιο της ενανθρωπήσεως του Υιού και λόγου του Θεού.

Είναι εκείνη που έδωσε κατά το θεοφόρο Δαμασκηνό στον πλάστη το πλασθείναι και στον Υιό του Θεού το ανθρωπησθήναι.

Είναι εκείνη που έφερε κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, όχι απλώς την ουράνια βροχή αλλά αυτόν τον Κύριο των νεφελών.

Είναι εκείνη που γέμισε με χαρά ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Γι’ αυτό και δικαίως ο ιερός υμνογράφος στην Ακολουθία των Χαιρετισμών που ψάλλεται κάθε Παρασκευή βράδυ της Μεγάλης Σαρακοστής στους Ναούς της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και επαναλαμβάνεται καθημερινά από θεοτοκόφιλα χείλη ψάλλει :
«Χαίρε δι’ ης η χαρά εκλάμψει»

Η Παναγία είναι το δοχείο της χαράς που έφερε στον κόσμο την πηγή της χαράς που είναι ο Χριστός. Και ενώ η Εύα με την αλόγιστη παρακοή της εισέπραξε τη ζυμωμένη με κακοπάθεια και λύπη ζωή της, η Θεοτόκος με την υπακοή της στο θέλημα του Θεού απήλλαξε την ανθρωπότητα από τη βαριά κληρονομιά της προμήτορος Εύας, μετατρέποντας το επιτίμιο εκείνης σε ευλογία και την πίκρα του θανάτου σε χαρά της ζωής. 

Έτσι τα απελπισμένα δάκρυα της προμήτορος Εύας μετατρέπονται σε δάκρυα ευφροσύνης. Γι’ αυτό και όποιος πλησιάζει την Παναγία γεμίζει από χαρά, παίρνει κουράγιο και δύναμη για να συνεχίσει τον αγώνα του με στόχο και προορισμό τη Βασιλεία των Ουρανών. 

Η χαρά την οποία χαρίζει η Παναγία είναι δώρο του Θεού. Είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος.
Ο καρπός του πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία... (Γαλ. 5, 22).

Διαβάστε τη συνέχεια