Σώζεται η Ελλάδα;

του π.Βασιλείου Θερμού, στο Amen.gr

Έπρεπε να σκοτωθή ένας Έλληνας για να ενεργοποιηθή ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος; Ακόμη και ο συνήθως σιωπηλός Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε δήλωση για τη δολοφονία του Κερατσινίου.

Γιατί; Εδώ και μερικά χρόνια χρυσαυγίτες κάθε τόσο μαχαιρώνουν αλλοδαπούς παράνομους μετανάστες, εκ των οποίων κάποιοι υπέκυψαν στα τραύματά τους. Γιατί τότε δεν γινόταν η ίδια φασαρία; Έχει καμιά σημασία η εθνικότητα του δολοφονημένου; Δεν είναι άνθρωπος, εικόνα του Θεού;

Τα αμείλικτα αυτά ερωτήματα αναδεικνύονται ακόμη εντονότερα όταν απευθύνονται προς την Εκκλησία μας. Δηλαδή προς όλους εμάς, κληρικούς και λαϊκούς. Αν πραγματικά εννοούμε τα λόγια του Χριστού, ο Οποίος ταυτίζει τον εαυτό Του με τους 'ελαχίστους', κάθε βιαιοπραγία κατά αδύναμου θα όφειλε να σημάνει συναγερμό. Του άμβωνα, της κατήχησης, της διοίκησης.

Έχει μεγάλη βαρύτητα η επίσκεψη του αρχιεπισκόπου στην Κωνσταντίνα Κούνεβα παλαιότερα, καθώς και η προχθεσινή του διακήρυξη μετά το φονικό. Όμως δεν φαίνεται να αντανακλώνται στην βάση, δεν δείχνει η πλειονότητα του εκκλησιαστικού σώματος να συντονίζεται με την ευαισθησία απέναντι στο μίσος, τη φασιστική ισχύ, τον ρατσισμό. Για τους περισσότερους εκκλησιαζόμενους φαίνεται πως η ζωή ενός Έλληνα είναι πολυτιμότερη από τη ζωή ενός ανώνυμου Αφγανού και η ελευθερία μιας Ελληνίδας για ελάσσονες επιλογές ασυγκρίτως πιο υπερασπίσιμη από την ελευθερία μιας Ρωσίδας που τελεί υπό σωματεμπορία.

Διαβάστε τη συνέχεια στο ΑΜΕΝ.GR

Εύλογες απορίες… (μετά τον «Φιλιππικό» του Μητροπολίτου Πειραιώς κατά του Οικουμενικού Πατριάρχου)

του Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Τσέτση, στο Amen.gr 

Λαμβάνοντας αφορμή από την συμμετοχή της Α.Θ.Π., του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στις εορταστικές εκδηλώσεις του Μιλάνου, επί τη συμπληρώσει 1700 ετών από της εκδόσεως του «Διατάγματος των Μεδιολάνων», αλλά και από τον εορτασμό της επετείου αυτής στην Κωνσταντινούπολη, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, θεώρησε σκόπιμο να αποστείλει προς τον Πατριάρχη μακροσκελέστατη επιστολή, προκειμένου όπως καυτηριάσει, σε ύφος άκρως επιτιμητικό, όσα, κατά τη γνώμη του, «καινοφανή, πρωτοφανή και ξένα προς την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία» διδάγματα προέβαλλεν ο Παναγιώτατος σε ομιλίες που εξεφώνησε στα πλαίσια των εν λόγω εορτασμών. Σημειωθήτω ότι η επιστολή κοινοποιήθηκε στους Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, (όχι όμως στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, τον και Πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου!), μέσω δε Διαδικτύου, διοχετεύθηκε σ΄όλη την Ορθόδοξο Οικουμένη.

Ουσιαστικά, δεν πρόκειται περί επιστολής, αλλά περί μιάς εξ 72 σελίδων και 21 κεφαλαίων «πραγματείας» ιστορικού, Θεολογικού, Εκκλησιολογικού και Ιερο-Κανονικού περιεχομένου, η οποία, όμως, δεν «κομίζει γλαύκα εις Αθήνας»! Απλώς διότι αποτελεί συμπίλημα,  με την μέθοδο της «αποκοπής/ επικόλλησης» (cut and paste), χιλιοειπωμένων αντιρρητικών θέσεων γνωστών αντιδυτικών κληρικών και λαϊκών θεολόγων και δίνει την εικόνα του «λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι  ατάκτως ερριμμένα»!

Διαβάστε τη συνέχεια στο ΑΜΕΝ.GR

Χριστός, ο μεγάλος άγνωστος των Χριστουγέννων

Του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου

Άρθρο στην Εφημ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 15/12/2012

    Δεν υπάρχει γιορτή σαν τα Χριστούγεννα, γιορτή, που καταφέρνει να ενώνει με το ίδιο πνεύμα και την ίδια χαρά, τόσα εκατομμύρια ανθρώπους.  2012 χρόνια από τη γέννηση ενός ασήμαντου, εκ πρώτης όψεως, βρέφους σε κάποιο περιφρονημένο εβραϊκό χωριό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η μισή ανθρωπότητα συνεχίζει να διακηρύσσει, έστω και  μια φορά τον χρόνο ως Χριστιανοσύνη, πωςτη νύχτα εκείνη ανέτειλε μια ρεαλιστική ελπίδα αναγέννησης του ανθρώπου και ολόκληρου του κόσμου.

    Από την Αυστραλία μέχρι την Αλάσκα και από το Περού μέχρι τις στέπες της Σιβηρίας, οι άνθρωποι αναζητούν τη χριστουγεννιάτικη χαρά, μέσα σε μια παγκοσμιοποιημένη ατμόσφαιρα, με ίδιες μελωδίες, ίδιες γεύσεις, ίδια διακόσμηση, ίδιες διαφημίσεις, αλλά με πολλούς και διάφορους «Χριστούς». Διότι, πίσω από τη βιτρίνα των Χριστουγέννων, ο Χριστός, ο μεγάλος πρωταγωνιστής  -και πολλές φορές, ο μεγάλος Απών- συνεχίζει, εδώ και δυο χιλιετίες, να ρωτάει:

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» (Ματθ.16, 13)

«Ποιος λένε οι άνθρωποι πως είμαι;»

Διαβάστε τη συνέχεια

"Η Σύζυγος"

Του συγγραφέως Δημήτρη Καραβασίλη

Τέλος Νοέμβρη θα ήτανε…Εκείνη τη χρονιά τα κρύα είχαν αρχίσει απο νωρίς. Οι άνθρωποι είχαν μαζευτεί στα σπίτια του, ο,τι είχε ο καθένας. Οποιος δεν είχε μαζευόταν στους δρόμους, καλή ώρα. Οι βιτρίνες απο καιρό στον δικό τους κόσμο. Λες και ζούσαν σ άλλη εποχή, με άλλους ανθρώπους. Ενδεχομένως πιο καλή.

Ο μικρός διαβάτης είχε κολλήσει τη μύτη του σε μια βιτρίνα. Αυτή καμάρωνε για τα λούσα της. Παπούτσια όλων των ειδών. Οπως έπεφταν επάνω τους τα  χρωματιστά φώτα έφτανε ν απλώσεις τα χέρια σου και να τα πάρεις. Ο μικρός μας ούτε καν που το σκεφτόταν. Τα χέρια του ήταν κοκκαλωμένα απο το κρύο και δεν έβγαιναν εύκολα απο τις τσέπες.«Τι κάνεις εδώ;» τον ρώτησε μια καλοβαλμένη ψηλή γυναίκα.

Διαβάστε τη συνέχεια