Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χαλκηδόνος Μελίτων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χαλκηδόνος Μελίτων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016

Εις μνημόσυνο Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος (+29/12/1989), του Μητρ. Μιλήτου Αποστόλου


Τοῦ Μητροπολίτου Μιλήτου Ἀποστόλου

Χαλκηδόνος Μελίτων: «Ἡ Ἐκκλησία δέν ξεκίνησε ἀπό μᾶς οὔτε καί σέ μᾶς θά σταματήσει».

Στήν καρδιά τοῦ παγωμένου χειμῶνα τοῦ ἔτους 1989, σάν σήμερα 29 Δεκεμβρίου, ἔφυγε ὁ Μεγάλος Ἱεράρχης Χαλκηδόνος Μελίτων, ἡ μοναδική αὐτή ἐκκλησιαστική προσωπικότητα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Μέ ἀφορμή τήν ἐπέτειο τῆς μεταβάσεώς του «εἰς τάς αἰωνίους μονάς» ἀναπολῶ μέ νοσταλγία καί εὐγνωμοσύνη τόν πλούσιο ἀμητό τῆς ἀρχιερατικῆς πορείαςαὐτοῦ τοῦ γίγαντα τῆς Ὀρθοδοξίας καί δέν μπορῶ, βέβαια, νά ξεχάσω τό Γέροντα, τόν ἄνθρωπο ἐκεῖνο πού στήριξε τό Οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί μᾶς δίδαξε μέ τή ζωή του, μέ τά λόγια του, μέ τή σοφία του καί τήν πλούσια ἐκκλησιαστική ἐμπειρία του.
Ὅσοι εἴχαμε τήν εὐλογία νά τόν γνωρίσουμε διαπιστώσαμε ὅτι ἡ ζωή του κινήθηκε ἀπό μιά ἄλλη δύναμη, ὄχι κοσμική καί ἀνθρώπινη, γι᾽ αὐτό καί μπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ ὡς μία τεράστια, εἰρηναία καί ἀδιάκοπη ἔκπληξη, πού ἀνεπαίσθητα σέ ὁδηγοῦσε, στό πρόσωπο Ἐκείνου καί στό «ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως Αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τούς πιστεύοντας κατά τήν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχύος Αὐτοῦ» .
Ὅλοι ἀναγνωρίζουν στό πρόσωπο τοῦ μακαριστοῦ Γέροντα αὐτή τή μεγάλη πραγματικότητα. Ὅλοι ξέρουν ὅτι ὁ Χαλκηδόνος Μελίτων ἐργάστηκε γιά τά συμφέροντα τοῦ Ἱεροῦ Θεσμοῦ καί μόνο, τό δέ ἔργο του δέν ἦταν καθόλου προσωπικό καί ἴδιο ἀλλά μᾶλλον ἐκκλησιαστικό. Γι᾽ αὐτό ὅταν τοῦ πρότειναν νά ἐγκρίνει τή μεταφορά τῆς Ἕδρας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μέ σκοπό νά γίνει ὁ ἴδιος Πατριάρχης δέν τό δέχθηκε παρότι, πρέπει νά σημειωθεῖ, ὑπῆρχαν δυνάμεις στό Φανάρι,τότε,οἱ ὁποῖες ὑπεστήριζαν αὐτή τήν προοπτική.

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014

27 Δεκεμβρίου 1989: Εκοιμήθη ο Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων


Εις μνημόσυνο, με αφορμή τη σημερινή επέτειο κοιμήσεως (27/12/1989), του μακαριστού και μεγάλου ιεράρχου της Μητρός Εκκλησίας Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κυρού Μελίτωνος του Χατζή, παραθέτουμε το βιογραφικό του.
Υπενθυμίζουμε και το περσινό φωτογραφικό μνημόσυνο του ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ στον Γέροντα Μητροπολίτη, το ποίο μπορείτε να το δείτε εδώ.

Ο Μελίτων Χατζής (Κωνσταντινούπολη 1913 – 1989) ήταν Μητροπολίτης Χαλκηδόνος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υπήρξε προσωπικότητα που συνέβαλε δραστικά στη νεότερη πορεία της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και πνευματικός πατέρας πολλών σύγχρονων ιεραρχών.
Το κοσμικό του όνομα ήταν Σωτήριος Χατζής και οι γονείς του ονομάζονταν Νικόλαος και Ευδοξία, το γένος Μπακαλοπούλου. Τη στοιχειώδη εκπαίδευση έλαβε στην κοινοτική – αστική σχολή Γαλατά και συνέχισε τις γυμνασιακές σπουδές στο Ελληνογαλλικό Λύκειο της κοινότητας Σταυροδρομίου. Στη συνέχεια εισήχθη στη Θεολογική Σχολή Χάλκης από την οποία αποφοίτησε ως αριστούχος το 1934.
Το 1934 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Χαλκηδόνος και μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη Μάξιμο Ε΄ (1946 - 1948), και έλαβε το όνομα Μελίτων. Έπειτα διορίστηκε Αρχιδιάκονος στη Μητρόπολη Χαλκηδόνος (1934 - 1938). Τον Μάρτιο του 1938 ο Πατριάρχης Βενιαμίν (1936 - 1946) τον διόρισε Υπογραμματέα της Ιεράς Συνόδου θέση που παρέμεινε ως το 1941, οπότε χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από το Μητροπολίτη Χριστουπόλεως Μελέτιο.
Χριστούγεννα 1973: Κατά την εις αρχιερέα χειροτονία
του, νυν Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
ως Μητροπολίτου Φιλαδελφείας, στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό.
Ο Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων, πρώτος εξ αριστερών,
μαζί ο Νεοκαισαρείας Χρυσόστομος (+1976) και
ο τότε Μύρων, και μετέπειτα Γέρων Εφέσου Χρυσόστομος (+2006)
Έπειτα από κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών στη Μεγάλη Βρετανία, το έτος 1947 ο τότε Οικουμενικός Πατριάρχης Μάξιμος Ε΄ (1946 - 1948) τον κάλεσε στο Φανάρι, όπου τον ενέταξε στην Πατριαρχική αυλή και τον διόρισε Μέγα Πρωτοσύγκελλο του Πατριαρχείου. Παρέμεινε στην θέση αυτή για μία τριετία (1947 - 1950) και στις 23 Νοεμβρίου του 1950 η Ιερά Σύνοδος τον εξέλεξε Μητροπολίτη Ίμβρου και Τενέδου (1950 - 1963). Κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του στη Μητρόπολη Ίμβρου και Τενέδου ίδρυσε στα δύο νησιά επτά σχολεία για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ένα ημιγυμνάσιο καθώς και κατηχητικά σχολεία.

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

"Φωτογραφικό Μνημόσυνο" στον Χαλκηδόνος Μελίτωνα (+27 Δεκεμβρίου 1989)

επιμέλεια Ελευθερίου Ν. Χρυσοχόου


10 φωτογραφίες εις μνημόσυνο, 
στο μακαριστό Γέροντα Χαλκηδόνος κυρό Μελίτωνα (Χατζή), ο οποίος εκοιμήθη σαν σήμερα το 1989




Ενθρόνιση Πατριάρχου Αθηναγόρα (27.1.1949).
Δεξιά ο Αρχιγραμματέας Ιάκωβος Στεφανίδης,
ο μετέπειτα μητροπολίτης Ικονίου και σχολάρχης της Χάλκης,
και αριστερά ο Μέγας Πρωτοσύγκελος Μελίτων Χατζής


Ως Πατριαρχικός Επίτροπος,
κατά το τελευταίο Πάσχα του Πατριάρχου Αθηναγόρου (1972)


Κατά την ταφή του Πατριάρχου Αθηναγόρου (1972)
Πλησίον του ο Αρχιμ. Βαρθολομαίος Αρχοντώνης,
ο νυν Οικουμενικός Πατριάρχης


Χριστούγεννα 1973: Κατά την εις αρχιερέα χειροτονία
του, νυν Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
ως Μητροπολίτου Φιλαδελφείας, στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό.
Ο Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων, πρώτος εξ αριστερών,
μαζί ο Νεοκαισαρείας Χρυσόστομος (+1976) και
ο τότε Μύρων, και μετέπειτα Γέρων Εφέσου Χρυσόστομος (+2006)


Με τους τότε διακόνους και
νυν Γέροντα, από Μελιτηνής και Χαλκηδόνος, Νικομηδείας κ. Ιωακείμ (αριστερά)
νυν Μητροπολίτη, από Σελευκείας, Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλο (δεξιά)

Με τους νυν Γέροντα Νικαίας κ. Κωνσταντίνο (αριστερά) και
νυν Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ως Μητροπολίτη Φιλαδελφείας


Με τους νυν Φιλαδελφείας Μελίτωνα και Γέροντα Νικαίας Κωνασταντίνο

Στην Κρήτη, το 1967, με τον Αρχιεπίσκοπο Ευγένιο.
Αριστερά ο Αρχιμανδρίτης Κύριλλος Κυπριώτης ο μετέπειτα, από Κισάμου και Σελίνου,
Μητροπολίτης Γορτύνης και Αρκαδίας (+2005)


Κατά την χειροτονία του Μητροπολίτου Καρπάθου και κάσου Αμβροσίου,
στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό (16.6.1983)
Στην άκρη αριστερά διακρίνεται ο διάκονος τότε και νυν
Μητροπολίτης Σεβαστείας Δημήτριος






Ο ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΜΕΛΙΤΩΝ

Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως, 27-12-2013
Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σεβαστείας κ. Δημητρίου 

Κατά τό λῆγον ἔτος συμπληρώθηκαν ἑκατό χρόνια ἀπό τήν γέννησι, καί σήμερα, ἑορτή τοῦ Πρωτομάρτυρος Ἁγίου Στεφάνου, εἰκοσιτέσσαρα χρόνια ἀπό τήν τελευτή τοῦ ἐξέχοντος Ἱεράρχου τοῦ Θρόνου Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος, ἐξ οὗ καί ἡ παροῦσα πένησσα ἀναφορά εὐγνώμονος υἱικῆς μνήμης. 
Ἡ δική μου γενιά στήν νεότητά της, γνώρισε τόν Γέροντα σάν Μητροπολίτη Χαλκηδόνος, καί ὄχι μόνον. 
Τό «ὄχι μόνον» παραπέμπει ἀπό τήν μιά στήν κοινή τότε συνείδησι κλήρου καί λαοῦ, ὅτι ἀνθρωπίνως βέβαια, αὐτός ἐπρόκειτο νά διαδεχθῇ τόν γηραιό πλέον Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, καί ἀπό τήν ἄλλη, ὅτι αὐτός καί πάλι, αἴρει τόν σταυρόν τοῦ Πατριαρχικοῦ μαρτυρίου μετ’αὐτόν. 
Ὅτι, δηλαδή, μετά τίς ἀλγεινές προεκλογικές ἐξελίξεις τῆς Πατριαρχικῆς διαδοχῆς (1972), «δέν ἀπηρνήθη τόν Κρανίου τόπον· δέν διέφυγε τῆς συσταυρώσεως», κατά τόν χαρακτηρισμόν τοῦ ἰδίου. Ἀλλ’ἀντιθέτως, ἀσμένως ἀπεδέχθη νά δάκνουν, αὐτόν κυρίως, οἱ ὄφεις τῆς Πατριαρχικῆς ράβδου!
Εἶναι τιμή, λοιπόν, γιά μᾶς πού παρατηρήσαμε καί παρακολουθήσαμε, ἕκαστος κατά τό αἰσθητήριο τῆς δικῆς του ψυχῆς, τόν περίβλεπτο αὐτόν Ἱεράρχη νά διακονῇ εὐστόχως τά ὅσια καί τά ἱερά τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους, κινούμενος ἐντός τῶν ἀνωτέρω πλαισίων μιᾶς ἀτμοσφαίρας κυμαινομένου ἄλγους.

Κυριακή 17 Μαρτίου 2013

Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος: η περίφημη ομιλία για τον καρνάβαλο


Ομιλία του Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κυρού Μελίτωνος
στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, την Κυριακή της Τυροφάγου, 8η Απριλίου 1970.
Είναι γνωστή ως “η ομιλία για τον καρνάβαλο”.
(Από το βιβλίο του Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κυρού Μελίτωνος, «Λόγοι και Ομιλίαι», 1991, εκδ. Πανσέληνος)
“Αδελφοί μου,
Τίποτε δεν καυτηρίασε ο Κύριος τόσο πολύ, όσο την υποκρισία.
Και ορθώς, εις αυτήν είδεν, ότι υπάρχει πάντοτε ο μεγαλύτερος παραπλανητικός κίνδυνος, δηλαδή το εωσφορικόν αγγελοφανές φως. Είναι πράγματι φοβερή η δύναμις της υποκρισίας. Τόσο γι’ αυτόν που τη ζή και την ασκεί, όσο και γι’ αυτούς που την υφίστανται.
Και είναι επικίνδυνη ή υποκρισία, γιατί ανταποκρίνεται προς βαθύτατον ψυχολογικόν αίτημα του ανθρώπου.
O άνθρωπος θέλει να φανή αυτός πού δεν είναι. Ακόμη και ενώπιον του εαυτού του και ενώπιον του θεού. Και έτσι ξεφεύγει από την αλήθεια και την απλότητα και φυσικά και από την μετάνοιαν και την σωτηρίαν.
Σε λίγες ώρες έξω από αυτόν τον ναόν, έξω από την γαλήνην του, εις τους δρόμους αυτής της Πολιτείας, θα παρέλαση ο Καρνάβαλος. Μη τον περιφρονήσετε και μη τον χλευάσετε και μη με κατακρίνετε, πού τον αναφέρω αύτη τη στιγμή. Δεν είναι καθόλου άσχετος με το μέγιστο πρόβλημα της υποκρισίας. Να τον προσέξετε εφέτος τον Καρνάβαλο με σεβασμό και βαθύ στοχασμό. Είναι πανάρχαιο το φαινόμενο και είναι φαινόμενο βαθύτατου και αγχώδους αιτήματος της ψυχής του άνθρωπου, να λυτρωθή από την καθημερινή του υποκρισία με μίαν έκφρασιν ανωνύμου, διονυσιακής νέας υποκρισίας.
Είναι τραγική μορφή ο Καρνάβαλος.
Ζητεί να λυτρωθή από την υποκρισίαν υποκρινόμενος.
Ζητεί να καταλύση όλες τις ποικίλες προσωπίδες, πού φορεί κάθε μέρα με μία νέα, την πιο απίθανη.
Ζητεί να εκκενώση ό,τι υπάρχει απωθημένο μέσα στο υποσυνείδητό του και να ελευθερωθή, αλλά ελευθερία δεν υπάρχει, η τραγωδία του Καρνάβαλου παραμένει άλυτη. Το βαθύτατο αίτημα του είναι να μεταμορφωθή.
Εδώ, λοιπόν, είναι η θέσις της Εκκλησίας, κοντά στον Καρνάβαλο. Σ’ αυτόν που ζητεί μεταμόρφωση, το κεντρικό κήρυγμα της Ορθοδοξίας. Τη μεταμόρφωσι.
Να μη τον καταδικάσουμε, λοιπόν, τον Καρνάβαλο, αλλά να σταθούμε και κάτω από την προσωπίδα του να ακούσωμε την αγωνία του, την έκκλησί του και το δάκρυ του.
Επαναλαμβάνω, της Ορθοδοξίας το βαθύτερο κήρυγμα ζητεί ο Καρνάβαλος, περιφερόμενος εις τους δρόμους της Πολιτείας: Τη μεταμόρφωσι.
Και είναι ο ειλικρινέστερος και εντιμότερος των υποκριτών.
Ίσως θα νομίσετε, ότι αστειεύομαι. Απολύτως όχι.
Διαβάστε τη συνέχεια

Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

Καρνάβαλος : «O εντιμότερος των υποκριτών»


Του θεολόγου Αριστείδη Πανώτη, για το Αmen.gr


Πρόσφατα οι εν Αθήναις Ρεθύμνιοι αναδημοσίευσαν παλαιό άρθρο μου στο ημερολόγιο τους του 2013 που γράφτηκε για τους «Δύο Λόγοι προς Κρήτας» του μακαριστού Γέροντά μου Χαλκηδόνος Μελίτωνα. Μεταξύ αυτών είναι και ο λόγος: «Περί σιγής» της 14ης Απριλίου 1967, που αποδείχθηκε προφητικός για τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις σε λίγες ημέρες. Τότε έγραψα κάτω από ποιές συνθήκες συγγράφηκαν αυτοί ο ιστορικοί λόγοι.
Τώρα, ως ο εωρακώς, θα σας εξιστορήσω υπό ποίες συνθήκες γράφτηκε και ακούστηκε πριν ακριβώς 43 χρόνια μια πραγματική δημηγορία του Γέροντα που και το ραδιοφωνικό άκουσμά της από τη Μητρόπολη των Αθηνών κατατάραξε τότε τις ακοές και τις συνειδήσεις των αλαζόνων κρατούντων και ανησύχησε τους εκλεγέντες «αριστίνδην» σε αρχιερατικούς θρόνους και ιδίως τούς καθ΄ έξιν φαντασμένους «ευσεβείς» της φαρισαϊκής «υψηγορίας».
Την τρίτη χρονιά της «βασιλείας» των συνταγματαρχών της 21 Απριλίου 1967 και του εγκατασταθέντος εκκλησιαστικού καθεστώτος εν Αθήναις ο Χαλκηδόνος Μελίτων διέρχεται από την ελληνική πρωτεύουσα. Τηρεί πάντα την εθιμοτυπία και επισκέπτεται τον τότε αρχιεπίσκοπο και τους «αρμοδίους» για τα θέματα της Εκκλησίας. Ταυτόχρονα τον επισκέπτονται στη διαμονή του και μερικοί ιεράρχες και καθηγητές και δημοσιογράφοι που τον πληροφορούν για το κλίμα που έχει απλωθεί στην παλαιά Ιεραρχία από τον νόμο «Περί της έξωθεν καλής μαρτυρίας» και τις πανούργες κατασκευές του δήθεν εκσυγχρονισμένου «Καταστατικού Χάρτη» 1969, με τον οποίο επιχειρείτο μια δόλια πλευροκόπιση των ρητών όρων της παραχωρηθείσης το 1850 «αυτοκεφαλίας» προφανώς για τη φαλκίδευση της Επιτροπείας της Πράξεως του 1928 περί των μητροπόλεων των Ν. Χωρών, αυτών που βρίσκονται εντός των ελληνικών συνόρων. Το κλίμα των σχέσεων με το Πατριαρχείο έχει φορτιστεί γιατί η εν Ελλάδι εκκλησιολογική αντίληψη περί ενότητος της Εκκλησίας έχει πλέον υποκατασταθεί από τον εθνικιστικό «αυτοκεφαλισμό» σωματειακής κατασκευής με κέντρο την ιδέα της διοικητικής «αυτάρκειας». Η τότε επικρατούσα ανώμαλη κατάσταση αγνοούσε την ενότητα της Εκκλησίας του Γένους και ευνοούσε την ελλαδική αδυναμία του κρατικού εθνικισμού που έπληττε τα θεσμικά στοιχεία της δικαιοδοσιακής τάξεως, αυτά που καθαγίασε στην Εκκλησία Ιστορία αιώνων. Ο εκτροχιασμός αυτός της κανονικής «αυτοκεφαλίας» σε αυτάρεσκο «αυτοκεφαλισμό»ήταν εντελώς αντίθετος με όσα έλεγε στο Φανάρι ως καθηγητής ο αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος Κοτσώνης, μετά την αποτυχία του να εκλεγεί μητροπολίτης Σύρου στην Αθήνα το 1965 και ήθελε να εκλεγεί ιεράρχης του Θρόνου! Δυστυχώς και ο Δημήτρης Τσάκωνας υφυπουργός Εξωτερικών τότε, ξέχασε τα υποσχόμενα στον πατριάρχη Αθηναγόρα, όταν εμφανιζόταν από ετών στο Φανάρι. Αυτές οι «Οβίδιες μεταμορφώσεις» όσων τέθηκαν επί το μόδιο της εξουσίας και της διακονίας παρόξυναν το πνεύμα του Γέροντα. Στη σκέψη του διατηρούνταν τα επικριτικά σχόλια των όσων είπε κατά την ενθρόνιση του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου από πικρόχολους συνεργάτες του και οργανωσιακούς κύκλους και ζητούσε ευκαιρία να αποδείξει πως το Φανάρι ξέρει να βάζει στη θέση κάθε αδιάβαστο και προπέτη επικριτή των θέσεών του, παρά τη ταλαιπωρία της υγείας του πατριάρχη Αθηναγόρα. Και αυτή η ευκαιρία τα του δόθηκε.
Διαβάστε τη συνέχεια στο "amen.gr"